เสิ่นเหมยตกใจสุดขีด กระโดดลงจากเตียง สะสมพลังธาตุไม้ไว้ในมือโดยไม่ทันคิด
ความทรงจำย้อนกลับไปคืนแรกที่ข้ามมิติมา ฝนตกหนัก สัตว์ทะเลคลานเข้ามาในบ้าน แม้จะเป็นเพียงระดับขั้นหนึ่ง แต่มันดูประหลาดและน่ากลัว กลิ่นคาวโชยตลบ... และคืนที่ไปรับอู๋จิ้วกลับมา ก็เป็นคืนที่ท้องฟ้ามืดมิด ฝนตกหนักหน่วงเช่นกัน...
"ฝนก็ไม่ได้ตก แล้วสัตว์ทะเลจะโจมตีแบบกะทันหันได้ยังไง!" เสิ่นเหมยขมวดคิ้ว มองไปที่ประตูอย่างระแวดระวัง
สายตาเธอเหลือบไปเห็นหมิงจิ้ง ซึ่งยังคงค่อยๆ ติดกระดุมชุดนอนอย่างไม่รีบร้อน เธออดไม่ได้ที่จะมุมปากกระตุก แล้วขยับเข้าไปใกล้เขา กระซิบว่า "พวกนายที่เป็นมนุษย์สัตว์ เนี่ย หูมีปัญหากันรึเปล่า?"
หมิงจิ้งหยุดชะงักเล็กน้อย เหล่ตามองเธอ "แล้วพวกนายที่เป็นมนุษย์สัตว์ เนี่ย สมองมีปัญหากันทุกคนรึเปล่า?"
"หืม?" เสิ่นเหมยเลิกคิ้วสูง
หมิงจิ้งพูดอย่างมั่นคง "ในหมู่สัตว์ทะเลมีสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาสูง พวกมันจะแอบซ่อนตัวตามมา แล้วจู่โจมในยามดึก"
พูดจบ เขาก็มองเสิ่นเหมยอีกครั้ง แล้วเสริม "นี่มันความรู้พื้นฐาน"
เสิ่นเหมยชะงัก
ให้ตายเถอะ ในเนื้อเรื่องมีแต่ฉากนองเลือดอันหอมหวานของการจีบกัน ความทรงจำของร่างเดิมก็มีแต่ช่วงสบายๆ เธอไม่คุ้นเคยกับ "ความรู้พื้นฐาน" แบบนี้จริงๆ!
"ใจเย็นๆ เก็บพลังก่อน" หมิงจิ้งใช้ปลายนิ้วดันไหล่ของเสิ่นเหมย ผลักเธอไปด้านข้าง
เสิ่นเหมยมุมปากกระตุกอีกครั้ง ได้ยินเสียงฝีเท้าที่วุ่นวายในโถงทางเดินของห้องโดยสาร เธอถามเสียงเบา "แล้วตอนนี้จะทำยังไง?"
"นายไม่ได้จะไปอาบน้ำเหรอ?" หมิงจิ้งถามกลับด้วยสีหน้าสงสัย
พอเห็นท่าทางสุขุมราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นของเขา เสิ่นเหมยก็เริ่มคิดอย่างจริงจังว่าการพาเขาไปด้วยกันเป็นเรื่องดีหรือเรื่องร้ายกันแน่