พอได้ยินคำว่า "ส่วนลด" เจ้าหน้าที่ก็เงยหน้าขึ้นยิ้มเยาะ "คิดว่านี่ที่ไหนกัน? เขตชั้นในแพงหูฉี่ แทบทุกบ้านคนแห่เช่ากันจนขาดตลาด ไหนมีส่วนลด? คิดว่าตัวเองเป็นผู้มีพลังพิเศษหรือไง?"
เสิ่นเหมยกระพริบตาปริบ ๆ ถามด้วยความอยากรู้ "ผู้มีพลังพิเศษมีส่วนลดเหรอ?"
เจ้าหน้าที่หน้านิ่วคิ้วมุ่น พูดประชดประชัน "ผู้มีพลังพิเศษมีพลังเหนือมนุษย์ พลังน้ำก็ช่วยส่งน้ำจืดให้แคมป์ พลังไม้ก็ช่วยเร่งปลูกพืช พลังดินก็รวมดินได้... ล้วนเป็นคนเก่งที่หาไม่ได้ในเขตชั้นใน ย่อมมีส่วนลดให้แน่นอน! แล้วนี่มันเรื่องของเธอเหรอ? เอ้า! 8,000 เงินสหพันธรัฐ!"
เสิ่นเหมยตาสว่าง ใบหน้าฉาบด้วยความภูมิใจ โชว์พลังธาตุทั้งสองออกมาอย่างจริงจัง ถามอย่างเอาจริงเอาจัง "ฉันเป็นผู้มีพลังธาตุคู่ ลดสองต่อได้ไหม? 10,000 เงินสหพันธรัฐ ขอเช่าระดับหรูได้เปล่า?"
เจ้าหน้าที่จ้องก้อนแสงในมือเสิ่นเหมย ตะลึงงันจนปากกาในมือหล่นลงพื้นไม่รู้ตัว
เขาลุกพรวดพราด เก้าอี้ล้มเอียงข้างหนึ่ง เข้าไปดูใกล้ ๆ พอชัดเจนก็ฮึดฮักหายใจไม่ออก จ้องเสิ่นเหมยเหมือนเจอผี พูดตะกุกตะกัก "ฉะ...ฉันต้องไปถามผู้บังคับบัญชาก่อน คุณผู้หญิงรอสักครู่"
พูดจบเจ้าหน้าที่ก็รีบออกจากเคาน์เตอร์ วิ่งไปปรึกษาผู้ใหญ่
สถานการณ์แบบนี้ก็เพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรก
เสิ่นเหมยถอนหายใจโล่งอก ยิ้มตาหยี สมแล้วที่มีฝีมือใครก็ได้สิทธิพิเศษ
หูเหยี่ยนพิงอยู่ข้าง ๆ ชำเลืองมองนาง
เขาไม่เข้าใจ ว่าทำไมเทพเจ้าสูงสุดถึงได้โปรดปรานเสิ่นเหมยนัก
——ผู้หญิงที่มีนิสัยต่ำทรามเช่นนี้