ดวงตาของหมิงจิ้งเป็นประกายแวววับ ก่อนจะยิ้มออกมา: “นี่มันเข้ากับนิสัยชั่วร้ายของคุณหญิงเป๊ะเลย”
คำพูดนี้เรียกได้ว่าหูหนวกหูอย่างยิ่ง
เสิ่นเหมยหัวเราะเบา ๆ ตอบกลับเสียดสี: “ฮะ หมอหมิงกลับทำให้ฉันแปลกใจจริง ๆ ตอนแรกคิดว่าเป็นคนสุขุมน่าเชื่อถือ แต่ตอนนี้ดูแล้วเหมือนแมงดาที่บังคับหญิงดีให้เป็นโสเภณี เพื่อหนิงเสวี่ย นายทำได้ทุกอย่างจริง ๆ นะ”
พูดไปแบบนั้น แต่ในใจกลับร้องไห้ฟูมฟาย อยากจะทุบตีพวกตัวเอกที่มีแสงแหวนกลมกล่อมพวกนี้ให้ตาย!
หมิงจิ้งชอบหนิงเสวี่ยจริง ๆ หรือเนี่ย ไม่รู้ว่าเขาจะกลั่นแกล้งเธอแบบเนียน ๆ หรือเปล่า
เงินสหพันธรัฐสองล้านก็สูงพอแล้ว แถมยังเปิดราคาสูงกว่านั้นอีก...เอาล่ะ ฟ้าของคนจนถล่มลงมาแล้ว
“ฉันไม่เข้าใจเลย หนิงเสวี่ยมีสามีมนุษย์สัตว์อยู่ข้างกายตั้งมากมาย วนเวียนกันหนึ่งสัปดาห์ก็ยังไม่ถึงคิวนาย แล้วนายยังจะช่วยเธอหาผู้ชายเพิ่มอีกเหรอ?” ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่พอใจ เสิ่นเหมยเลยเชิดหน้าขึ้น ก้มหน้าทำใจแล้วเงยหน้าถามอย่างท้าทาย
รอยยิ้มบนใบหน้าของหมิงจิ้งเย็นลง
เขานั่งลงอีกครั้ง ในดวงตาสีเข้มมีลมฝนที่กำลังจะมาถึง ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดเย็นชา: “ฉันไม่ได้ว่างพอจะหาสามีมนุษย์สัตว์ให้ผู้หญิงที่ฉันชอบ ตรงกันข้าม เรียกนายมานี่เพราะอยากจะร่วมมือ”
ได้ยินดังนั้น เสิ่นเหมยประหลาดใจเล็กน้อย มองหมิงจิ้งด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็น
ก็บอกแล้วไง ว่าเดินตอนกลางคืนบ่อย ๆ เดี๋ยวก็เจอผี