ในใจชั่งน้ำหนักอยู่ครู่หนึ่ง เสิ่นเหมยก็ทำสีหน้าเย็นลง ดึงสายตากลับ แล้วเดินตรงเข้าไปในตึกรัฐบาล
"หูเหยี่ยน พอทำบัตรประจำตัวเขตชั้นในเสร็จ นายก็อยู่ที่นี่ได้แล้ว ช่วงนี้พักที่บ้านฉันก่อน พอแต่ละค่ายเชื่อมเส้นทางเรือเหาะได้ สมาคมชิงชิวต้องส่งคนมาแน่นอน"ซ่างกวนชิงเอ๋อร์พูดเสียงอ่อนหวาน พลางเหลือบตามองหูเหยี่ยนอย่างระมัดระวัง เห็นความหล่อเหลาของชายหนุ่มกับท่าทางมีเสน่ห์ ก็รู้สึกหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ
เธอไม่คิดเลยว่าหลังยุคทะเล จะได้มาพัวพันกับหูเหยี่ยนแบบนี้
ตระกูลซ่างกวนในจักรวรรดิเป็นแค่ขุนนางเล็ก ๆ ที่ไม่มีความสำคัญ ตัวเธอเองก็มีพรสวรรค์พลังจิตแค่ระดับบี ถึงหน้าตาจะสวย แต่ก็ไม่มีผู้ชายเก่ง ๆ คนไหนอยากแต่งงานด้วย มีแต่ผู้ชายระดับบีธรรมดา ๆ รายล้อม
ตั้งแต่ก่อนยุคทะเลจะมา เธอเห็นหูเหยี่ยนในนิตยสารบ่อย ๆ
เขาหล่อเหลามีเสน่ห์ ใคร ๆ ก็บอกว่าเขาคือประมุขคนต่อไปของสมาคมชิงชิว แต่ไม่คิดว่าสมองกลกลางจะจับคู่ให้ กลับจับหูเหยี่ยนที่อนาคตไกล กับคุณหนูใหญ่ตระกูลดยุคที่ฉาวโฉ่ที่สุดในจักรวรรดิอย่างเสิ่นเหมยไว้ด้วยกัน
จำได้ว่าตอนข่าวออกมา คุณหนูใหญ่ในจักรวรรดิไม่รู้เท่าไหร่ที่ร้องไห้จนใจจะขาด
วันนี้เธอมีโอกาสได้อยู่ค่ายเดียวกันกับเขา จะไม่คว้าโอกาสไว้ได้ยังไง? อยู่ใกล้ ๆ ก็มีสิทธิ์ได้เปรียบ
คิดแบบนี้ สีหน้ากระดากอายของซ่างกวนชิงเอ๋อร์ก็แฝงความมุ่งมั่นเข้าไปอีกนิด ไม่ได้รับคำตอบเป็นเวลานาน เธอตะลึงไปครู่หนึ่ง ก้มหน้ามองหูเหยี่ยน กลับเห็นเขายืนอยู่บนบันได ดวงตาคมกริบจ้องไปทางหนึ่ง