เจียงถังโอบกอดหินวิญญาณชั้นยอดสี่หมื่นก้อนด้วยความปลื้มปีติแล้วไปเข้าร่วมการสอบภาคทฤษฎี
จากผู้อาภัพกลายเป็นเศรษฐีในชั่วข้ามคืน เจียงถังรู้สึกว่าประสบการณ์เช่นนี้ช่างแปลกใหม่ยิ่งนัก
บางทีอาจเป็นเพราะความสุขสุดขีดนำพาความเศร้ามา
ผลสอบภาคทฤษฎีของเจียงถังไม่ได้คะแนนสูงถึงระดับเอพลัส
นางทำได้เพียงระดับเอเท่านั้น
ด้วยเหตุนี้ ลู่-ยวี่หนิงจึงจ้องมองใบผลสอบของเจียงถังอย่างครุ่นคิด
ตำนานที่ศิษย์สืบทอดของเจ้าสำนักทุกคนสอบได้เอพลัสถูกทำลายลงแล้ว
นี่เป็นเรื่องที่จริงจังมาก!
"ศิษย์น้องเล็ก ข้าคิดว่าเจ้าจำเป็นต้องเพิ่มความเข้มข้นในการเรียนพิเศษแล้วล่ะ"
ในอ้อมอกของเจียงถังยังคงอุ้ยอ้ายไปด้วยหินวิญญาณชั้นยอดสี่หมื่นก้อนที่เพิ่งหามาได้ เมื่อได้ยินเช่นนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าก็แข็งทื่อทันที หินวิญญาณที่หนักอึ้งในอ้อมอกดูเหมือนจะกดทับหัวใจให้อึดอัด
นางรีบซ่อนถุงเก็บของไว้ด้านหลังโดยไม่รู้ตัว แล้วหัวเราะแห้งๆ สองที: "ศิษย์พี่ใหญ่ เพียงแค่ห่างจากเอพลัสนิดเดียวเอง ไม่ต้องถึงกับยกขบวนใหญ่โตมาเรียนพิเศษขนาดนั้นกระมัง?"
"จำเป็นต้องทำเช่นนั้นแน่นอน!"
เสียงใสกังวานของชายหนุ่มดังมาจากนอกประตู เจียงถังหันขวับไปมองโดยไม่รู้ตัว
ชายหนุ่มยืนอยู่ใต้ชายคา สวมชุดคลุมยาวแขนกว้างสีขาวนวลของสำนัก ทำให้รูปร่างของเขาดูสง่างามสูงโปร่งราวกับต้นไผ่เขียว ผมดำขลับมัดหลวมๆ ด้วยปิ่นหยกธรรมดาเพียงอันเดียว เส้นผมสองสามสายปลิวมาตกอยู่บนหน้าผากที่กว้างและเกลี้ยงเกลา
ลู่-ยวี่หนิงอุทานด้วยความดีใจ: "ซูเป่ยหลี่ เจ้ากลับมาแล้วหรือ!"
ซูเป่ยหลี่ยิ้มอย่างอ่อนโยนยิ่ง: "ไม่มีมารยาท ข้าเข้าร่วมสำนักก่อนเจ้าเสียอีก จำไว้ว่าต้องเรียกข้าว่าศิษย์พี่ใหญ่"
ศิษย์พี่ใหญ่แห่งนิกายจื่อเซียว ซูเป่ยหลี่หรือ?