วันที่หนึ่งเดือนสิบสองตามปฏิทินจันทรคติ
เป็นวันดีเหมาะแก่การแต่งงาน
ตั้งแต่เช้าตรู่ก็ได้ยินเสียงเอะอะวุ่นวายในลานบ้าน
“วันหยุดก็ไม่ได้พักสงบหน่อยเหรอ” หลินเส้าเหวินบ่น
“งานแต่งสวี่ต้าเม่าวันนี้ไง” หลัวเสี่ยวเอ๋อหัวเราะคิก “รีบตื่นเถอะ เราออกไปดูสีสันข้างนอกกัน”
“งานแต่งมีอะไรน่าดู” หลินเส้าเหวินขี้เกียจลุกจากเตียง
“คราวที่แล้วสวี่ต้าเม่าบอกว่าฉินเพ่ยหรูท้องลูกสาว เจียจางซื่อเลยทะเลาะกับเขา…”
หลัวเสี่ยวเอ๋อยังพูดไม่ทันจบ ก็เห็นหลินเส้าเหวินพลิกตัวลุกขึ้นมาแต่งตัวทันที
เจียจางซื่อจะปะทะกับสวี่ต้าเม่า ต้องมีเรื่องสนุกให้ดูแน่ ๆ
“แกนี่นะ…”
หลัวเสี่ยวเอ๋อหลุดหัวเราะทั้งที่พยายามกลั้นไว้ ลูบท้องเบา ๆ “ลูกจ๋า โตขึ้นห้ามเป็นเหมือนพ่อแกนะ ยังกับเด็กไม่รู้จักโต”
ในลานบ้าน
หลินเส้าเหวินกับหลัวเสี่ยวเอ๋อมาถึงอย่างเร่งรีบ สวี่ต้าเม่าเพิ่งพาเจ้าสาวกลับมาถึงพอดี แต่เพิ่งถึงลานหน้าบ้านก็ถูกกลุ่มเด็กนำโดยป่างเกิ่งขวางไว้
วันนี้สวี่ต้าเม่าสวมชุดซุนยัดเซ็น ส่วนจางวั่นสวมกระโปรงยาวสีแดง ติดดอกไม้แดงดอกใหญ่บนผม ดูมีบรรยากาศมงคล
“ห้ามเข้า” ป่างเกิ่งตะโกนลั่น
“นี่ เอาขนมแต่งงานไป”
สวี่ต้าเม่าโบกมือ หลิวกวงฝู่รีบควักขนมแต่งงานออกมาหนึ่งกำมือยื่นให้พวกเด็ก
“ใครจะเอาขนมแก สิบบล็อก ไม่ให้ห้ามเข้า” ป่างเกิ่งตบขนมในมือหลิวกวงฝู่กระเด็น แต่พวกเด็กที่ตามมากลับนั่งยอง ๆ ก้มเก็บกัน
“ป่างเกิ่ง อย่าหาเรื่องให้ฉันต้องตบนายนะ” สวี่ต้าเม่ากัดฟันพูด