หลินเส้าเหวินแอบกลับบ้านตอนบ่ายสาม เขายังแวะไปที่สำนักงานเขตตามเหลยต้าลี่ และพาเขากับลูกน้องอีกสองสามคนมาที่บ้านด้วย ไม่งั้นถ้าอยู่ดี ๆ ในบ้านมีบ่อน้ำเพิ่มขึ้นมา เขาคงไม่รู้จะอธิบายยังไง
“หัวหน้าหลิน กลับเร็วขนาดนี้เลยเหรอ แถมยังพาช่างมาอีก” คุณนายสามร้องถามด้วยความแปลกใจ
“ก็บ้านมันมีน้ำรั่วน่ะครับ เลยเรียกช่างเหลยมาดูหน่อย” หลินเส้าเหวินตอบพลางยิ้มแห้ง ๆ
“โอ้โห บ้านใหม่ก็รั่วแล้วเหรอ” น้ำเสียงคุณนายสามเต็มไปด้วยความเสียดาย แต่ในแววตากลับแวบผ่านความสะใจ
“เอ้อ เชิญคุณป้าทำธุระต่อไปเถอะครับ...”
หลินเส้าเหวินรีบพาเหลยต้าลี่เดินเข้าบ้านทันที พอมาถึงลานบ้าน เขาให้เหลยต้าลี่กับลูกน้องนั่งรออยู่ข้างนอกก่อน แล้วจึงเข้าไปในบ้านเพื่อลากแผงโซลาร์เซลล์ของเครื่องเก็บพลังงานแสงอาทิตย์ออกมา
ของพวกนี้ต้องเอาไปวางบนหลังคา แต่เขาไม่กล้าขึ้นเองหรอก ถ้าตกลงมาขึ้นมาจะทำยังไง
“เจ้าของบ้าน ให้พวกเราจัดการเอง...”
เหลยต้าลี่เห็นเขาลากอย่างทุลักทุเล ก็รีบกวักมือเรียกลูกน้องให้เข้าไปช่วย
“เอาพวกนี้ไปวางบนหลังคา แล้วเจาะร่องบนคาน ฝังสายไฟเข้าไปในนั้น” หลินเส้าเหวินสั่ง
“เรื่องขี้ปะติ๋ว เดี๋ยวเดียวก็เสร็จ”
ต้องบอกว่า เหลยต้าลี่เก่งจริง ๆ
ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เขาก็จัดการทุกอย่างเรียบร้อย ส่วนเครื่องเก็บพลังงานหลินเส้าเหวินตั้งใจจะฝังไว้ในห้องว่างของชั้นใต้ดิน ไม่งั้นถ้ามีใครพบเข้าจะแย่เอา
“นี่ครับ เก็บเงินไว้”
หลินเส้าเหวินยัดเงิน 50 หยวนให้เหลยต้าลี่
ตอนนี้แค่เงินเดือนกับเงินสนับสนุนแต่ละเดือนของเขาก็ร่วมสองร้อยกว่าแล้ว บวกกับรายได้จากการตรวจรักษาคนป่วยตามปกติ ตอนนี้เขาเป็นเจ้าของทรัพย์สินล้านโดยแท้ ใช้ยังไงก็ไม่หมด ส่วนทองคำแท่งพวกนั้นน่ะเหรอ ที่เกาะส่วนตัวยังมีอยู่ตั้งหลายลัง