"พี่ใหญ่ พวกเราเพิ่งปรึกษากัน ตอนนี้พี่กับจางลี่มีเงินเดือนทั้งคู่ ลูกก็ยังเล็ก..." ฉินซานเคาะกล้องยาสูบ "พี่ฝากลูกไว้ที่บ้าน พ่อกับแม่ดูแลให้ แต่เงินเดือนของจางลี่ พี่ต้องชดเชยให้กับพี่รอง จนกว่าหวยหรูจะคลอด"
"ไม่มีปัญหา" ฉินเจี้ยนเซ่อรีบตอบรับ
เรื่องนี้เดิมทีเขาก็ได้เปรียบมาก จะไม่เห็นด้วยได้ยังไง
"เช่นนั้นก็ตกลง พรุ่งนี้พวกพี่สองคนเข้าเมืองไปหาบ้านก่อน"
ฉินซานกวาดตามองไปที่ฉินหวยหรู
เขาก็อยากจะใจใหญ่ควักเงินออกมา แต่เขาไม่มีความสามารถขนาดนั้น
ทรัพย์สินทั้งหมดมีแค่ 30 หยวน อยู่ในชนบทยังพอว่า แต่อยู่ในเมือง... คงได้แค่เงินเดือนของคนอื่นแค่เดือนเดียว
ฉินหวยหรูเข้าใจทันที หยิบแบงก์ต้าถวนเจี๋ย 10 ใบ วางลงบนโต๊ะ
"น้องเล็ก นี่มัน..." ฉินเจี้ยนเซ่อหน้าแดง
ตอนน้องสาวแต่งงาน เขาไม่มีเงิน
ตอนนี้งานก็พี่เขยช่วยหา ยังต้องมาขอเงินน้องสาวเช่าบ้านอีก น่าขายหน้าจริง ๆ
"นี่เฉ่าเหวินสัญญากับพี่ไว้ ไม่เป็นไรหรอก" ฉินหวยหรูยิ้ม
"น้องเล็ก ขอบใจนะ" จางลี่กอดฉินหวยหรู ซาบซึ้งใจ
"พี่ใหญ่ ถ้าพี่หาที่อยู่ได้แล้ว ช่วยหาบ้านให้พี่รองด้วยนะ" ฉินหวยหรูพูดเบา ๆ พร้อมยิ้ม "แต่อย่าเพิ่งรีบ ฉันว่าอีกหลายเดือนกว่าฉันจะคลอด"
"ไม่มีปัญหา"
ฉินเจี้ยนเซ่อรีบตอบรับ
ซื่อเหอย่วน
ตอนนี้หลินเส้าเหวินกำลังนั่งเขียนหนังสืออย่างขะมักเขม้นในห้องหนังสือ บทความเรื่องที่สองที่เขาส่งไปโดนฉินจงปัดตกอีกแล้ว ครั้งนี้ฉินจงไม่ได้ให้เขาค้นคว้าเรื่องนรีเวชอีก แต่ให้หัวข้อเกี่ยวกับการป้องกันและรักษาผู้ป่วยวัณโรค