“หัวหน้าหลิน คุณจัดการเรื่องนี้ได้สวยมาก ไม่มาอยู่ฝ่ายการเงินเราในตำแหน่งหัวหน้าแผนกดูหน่อยหรือ” หลิวชิวจวี้ไม่หวงคำชมเลย
ของเต็มรถบรรทุกเจ็ดคัน แต่ละคันมีเอกสารกำกับหนึ่งฉบับ
ระบุว่ามีสินค้าอะไรบ้าง ซื้อมาจากที่ไหน ผู้ดำเนินการคือใคร ค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมมีอะไร… ทั้งหมดนี้ทำไว้ละเอียดมาก แถมมีลายเซ็นกับตราประทับครบทุกอย่าง ขนาดส่งไปที่กระทรวงก็ยังไม่มีใครจับผิดได้
ตอนแรกเธอนึกว่าคืนนี้ต้องอยู่เช็คของข้ามวันข้ามคืนแน่ ไม่คิดว่าไม่ถึงสองชั่วโมงก็เคลียร์เสร็จหมด ทำเอาตกใจเลย
“เสี่ยวหลิว ฝ่ายการเงินคุณคนเก่งจะตาย อย่ามาจ้องเอาตัวหัวหน้าหลินของเราสิ” หลี่ซินหมินหัวเราะ
“ถ้างั้นหัวหน้าหลินมาทำงานจัดซื้อควบให้ฝ่ายการเงินฉันหน่อยไหม ฉันจะให้เงินพิเศษให้” หลิวชิวจวี้ไม่ยอมแพ้
“อย่าเลย ๆ” หยางเว่ยกั๋วรีบปฏิเสธ “ตอนนี้งานในฝ่ายการแพทย์ก็ยุ่งจนทำไม่หวาดไม่ไหวแล้ว เสี่ยวหลินเก่งก็จริง แต่จะให้เหนื่อยถึงตายก็ไม่ได้นะ”
หลิวชิวจวี้ยังจะพูดอะไรอีก แต่หลี่ชุนฮวาดึงแขนไว้
ส่งสัญญาณไม่ให้พูดต่อ
จางอวี่หยางเป็นท่านผู้เฒ่าสองของสามีหลี่ชุนฮวา เธอเลยรู้ข่าวมากกว่าคนอื่นตามธรรมดา
เช็คของเสร็จแล้ว
หยางเว่ยกั๋วโอบไหล่หลินเส้าเหวิน พลางยิ้มบอก “ดึกขนาดนี้แล้ว พวกเราหาอะไรกินในโรงงานง่าย ๆ กันหน่อยไหม”
“ครัวก็เลิกงานกันหมดแล้ว คุณจะทำเองหรือ” หลินเส้าเหวินถามด้วยความสงสัย
“ผมให้ครัวรอไว้แล้ว” หลี่ซินหมินได้ใจ “หัวหน้าหลิน ปกติคุณต้องทำงาน เราเลยไม่เคยชวนคุณดื่มเลย คราวนี้อย่าหนีล่ะ”