อวี๋ไห่ถังจากไปแล้ว แต่ก่อนจาก เธอยังแว้ดใส่หลินเส้าเหวินที่หน้าประตูอย่างแรง
หลินเส้าเหวินไม่แยแส ยังคงยกแก้วดื่มกับสวี่ต้าเม่าและคนอื่นๆ ต่อไป
เหยียนเจี่ยเฉิงก็ไม่แยแสเหมือนกัน เขากินแค่พอดีๆ เอง
วันรุ่งขึ้น
หลินเส้าเหวินกำลังกอดฉินหวยหรูนอนหลับอยู่ จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงเคาะประตูอย่างเร่งรีบจากนอกบ้าน
"ใครนะ?"
"ลุง ผมเอง รีบออกมาสิ ฉาจู้กำลังจะฆ่าคนแล้ว" เหยียนเจี่ยเฉิงตะโกนอยู่นอกประตู
"ฆ่าคน? ตื่นเต้นจังเลย" หลินเส้าเหวินพูดออกมาโดยไม่ทันคิด
"ไปเถอะ รีบไปดูหน่อย อย่าให้มีเรื่องตายเลย"
ฉินหวยหรูพูดอย่างงอนๆ แล้วรีบลุกขึ้นแต่งตัวให้เขา ไม่ได้สนใจว่าตัวเองจะเปลือยเปล่าอยู่
พอหลินเส้าเหวินวิ่งมาถึงลานกลางหมู่บ้าน ฉาจู้กำลังถือมีดทำครัว ดวงตาแดงก่ำ "ไอ้ห่า แกออกมาสิ วันนี้ฉันจะเอาชีวิตกับแกให้รู้แล้วรู้รอด..."
สวี่ต้าเม่าที่หน้าตาบวมช้ำซ่อนตัวอยู่หลังจางวั่น ข้างๆ มีผู้หญิงร่างใหญ่คนหนึ่งยืนอยู่ เธอสูงประมาณ 170 เซนติเมตร สูงพอๆ กับฉาจู้ ดูแล้วยิ่งบึกบึนกว่าเสียอีก หน้าตาพอไปวัดไปวาได้
"ไม่เอาน่า ฉาจู้ มีอะไรค่อยพูดกันดีๆ ถือมีดแบบนี้... แกนี่มันผิดกฎหมายนะรู้ไหม?" สวี่ต้าเม่าเอ่ยอย่างขลาดๆ
"ผิดกฎหมาย? วันนี้ฉันจะจัดการแกให้ตาย"
ฉาจู้พูดแล้วก็พุ่งเข้าไป แต่ถูกอี้จงไห่และหลิวไห่จงเข้าขวางไว้
"ฉาจู้ มีอะไรค่อยพูดกันดีๆ อย่าเพิ่งใจร้อนสิ"