“เดี๋ยวก่อน…”
สวี่ต้าเม่าร้องเรียกเจี่ยตงสวี่ไว้ แล้วพูดอย่างจริงจัง “คุณนายเจีย งี้นะ… คุณตอบคำถามของหลินเส้าเหวิน ผมให้หนึ่งหยวน แล้วยังให้หลินเส้าเหวินตรวจชีพจรให้คุณฟรีอีกด้วยเป็นยังไง?”
“หนึ่งหยวน?”
เจียจางซื่อคิดคำนวณอย่างบ้าคลั่งในใจ
ไปโรงพยาบาลก็ต้องเสียเงิน ตอนนี้ไม่ใช่แค่ไม่เสียเงิน ยังได้เงินฟรีอีกหนึ่งหยวน
แต่ตอนที่เธอกำลังจะพูด ก็ถูกสวี่ต้าเม่าห้ามไว้
“เดี๋ยวก่อน”
สวี่ต้าเม่าห้ามคุณนายเจียไว้ แล้วเดินไปที่แปลงดอกไม้หน้าบ้านเหยียนปู้กุ้ย หยิบกระถางดอกไม้ที่แตกสองใบมาวางบนพื้น แล้วตะโกนว่า “ผมเปิดโต๊ะพนัน… ฝั่งขวาใช่ ฝั่งซ้ายไม่ใช่ อัตราต่อรองหนึ่งต่อหนึ่ง”
“สวี่ต้าเม่า นี่มันการพนันชัดๆ” อี้จงไห่ทำหน้าขรึมพูด
“เป็นการพนันจริงๆ” หลินเส้าเหวินพยักหน้าอย่างจริงจัง “เหล่าเสว่ การพนันเงินไม่ดี… เรามาพนันไข่ไก่กันเป็นยังไง? เริ่มต้นเดิมพันสองฟอง”
ราคาตลาดตอนนี้ ไข่ไก่หนึ่งฟองประมาณห้าเซน
สองฟองก็คือหนึ่งเหมา
เขาไม่ได้สนใจการพนันเท่าไหร่ แค่หาความสนุกเท่านั้น
“ใช่ๆๆ พี่หลินแกมีความคิดดี” สวี่ต้าเม่าดีใจใหญ่
“แต่ตอนนี้เราก็ไม่มีไข่ไก่นี่นา”
เหยียนเจี่ยเฉิงก็เป็นพวกชอบดูเรื่องสนุกแบบไม่กลัวเรื่องใหญ่
“ไม่มีไข่ก็ไม่เป็นไร ยังไงก็มีอาจารย์เหยียนอยู่” หลินเส้าเหวินยิ้ม “อาจารย์เหยียนช่วยจดไว้หน่อย… จะให้ค่าตอบแทนเป็นไข่ไก่หนึ่งฟอง”
“ได้เลย” เหยียนปู้กุ้ยตกลงทันที
ดังนั้น การ “พนันครั้งใหญ่” ครั้งแรกของซื่อเหอย่วนก็เริ่มขึ้น