หลินเส้าเหวินเริ่มออกตรวจ ผู้ฝึกหัดสี่คนรายล้อมคอยช่วยงาน
ระหว่างนั้น หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามา พอเห็นบรรยากาศในห้องก็ตกใจไม่น้อย
"คุณไม่ต้องกลัว พวกเขาเป็นเด็กฝึกหัด มาช่วยผมทำงาน" หลินเส้าเหวินปลอบใจ
"คุณ... คุณดูจะอายุน้อยกว่าพวกเขาเสียอีก" หญิงคนนั้นเอ่ยถามอย่างเขินอาย
"คุณพูดแบบนี้ก็เหมือนไปทิ่มแทงที่แผลพวกเขาพอดี" หลินเส้าเหวินหัวเราะเสียงดัง
"อาจารย์ ช่วยจริงจังหน่อยได้ไหมครับ" หลี่เฟิงพูดอย่างจนใจ
"มา ผมจะจับชีพจรให้"
หลินเส้าเหวินทำมือเชื้อเชิญ แล้วถามแบบไม่ใส่ใจ "ชื่ออะไร อายุเท่าไหร่ ไม่สบายตรงไหน"
"ฉันชื่อเฉียนเสี่ยวฮวา อายุสี่สิบเอ็ด ปีนี้... ช่วงนี้ข้างล่างมันคัน" เฉียนเสี่ยวฮวาพูดพร้อมหน้าแดง
"ไป ให้หมอจางตรวจให้คุณ" หลินเส้าเหวินโบกมือ
จางม่านอวิ๋นรีบพาเฉียนเสี่ยวฮวาเข้าไปในห้องด้านใน
ไม่นาน ทั้งสองก็ออกมา
จางม่านอวิ๋นรายงานผลตรวจให้ฟัง
"คุณลงน้ำตอนมีประจำเดือนหรือเปล่า" หลินเส้าเหวินขมวดคิ้ว
"เอ่อ กลับบ้านไปช่วยงานอยู่สองสามวันตอนมีประจำเดือน" เฉียนเสี่ยวฮวาพูดอย่างจนใจ
"ไม่ใช่เรื่องใหญ่ แค่อักเสบนิดหน่อย แต่ต้องดูแล ฉันจะเขียนยาให้" หลินเส้าเหวินพูดเสร็จก็เรียก "เฉินปิน..."
"ครับอาจารย์ ผมอยู่ตรงนี้" เฉินปินรีบก้าวออกมา
"ถือใบสั่งยาไปจ่ายยา ต้องจ่ายเอง เอามาให้ฉันดูด้วย ถ้าจ่ายผิดแม้แต่ตัวเดียว... ฉันจะบิดหัวแกทิ้ง" หลินเส้าเหวินพูดเสียงเย็น