"ก่อนอื่นขอแสดงความยินดีกับทุกคน ด้วยความพยายามอย่างไม่ลดละของพวกเรา เราบรรลุเป้าหมายประจำปีได้ก่อนกำหนดแล้ว ดังนั้นเราจะหยุดตั้งแต่วันที่ 26 กลับมาทำงานปกติวันตรุษจีนวันที่ 5..."
หยางเว่ยกั๋วพูดยังไม่ทันจบ ผู้คนใต้เวทีก็เกิดเสียงฮือฮาทันที
พวกเขาไม่เคยได้หยุดเร็วขนาดนี้มาก่อน สมัยก่อนเวลาที่ต้องเร่งงานก็แทบไม่ได้หยุดกันเลย ปีนี้ถือว่าพิเศษจริง ๆ
"เงียบ ๆ หน่อย เงียบ ๆ ด้วย"
พิธีกรเริ่มควบคุมความเรียบร้อย
เมื่อเห็นทุกคนเงียบลงแล้ว หยางเว่ยกั๋วก็พูดต่อ "ที่พวกเราได้หยุดเร็วขนาดนี้ ก่อนอื่นต้องขอบคุณความทุ่มเทของทุกคน จากนั้นผมขอชื่นชมใครคนหนึ่งที่นี่... นั่นก็คือผู้ที่เป็นแบบอย่างประจำปีของเรา ผู้ทำงานก้าวหน้า ท่านหลินเส้าเหวิน หัวหน้าฝ่ายการแพทย์"
"นี่มันเกี่ยวกับหลินเส้าเหวินด้วยเหรอ?" เจี่ยตงสวี่ทำหน้าหมดคำพูด
"พวกนายว่า หลินเส้าเหวินเป็นลูกนอกสมรสของผู้อำนวยการหยางรึเปล่า?" หลิวไห่จงพูดเสียงเบา
"พูดยาก" อี้จงไห่จับคางพลางพูด
"อย่ามามั่วเลย สองคนนั้นมันไม่เหมือนกันสักนิด" ฉาจู้พูดอย่างไม่ยี่หระ "หลินเส้าเหวินหน้าตาก็แค่กลาง ๆ แต่ผู้อำนวยการหยาง... สู้ฉันก็ไม่ได้"
ฟึ่บ!
สวี่ต้าเม่าเกือบกลั้นหัวเราะไม่อยู่
ไอ้ฉาจู้นี่มั่นหน้าไปเอามั่นจากไหนว่าหลินเส้าเหวินหน้าตากลาง ๆ? หยางเว่ยกั๋วสิที่หน้าแย่พอ ๆ กับฉาจู้
หลินเส้าเหวินมองหยางเว่ยกั๋วบนเวทีที่ยิ้มแป้น แล้วถอนหายใจในใจ ก่อนจะลุกขึ้นยืน โค้งคำนับให้กับเหล่าคนงาน
การพูดของหยางเว่ยกั๋วใช้เวลาไม่นาน แค่ห้านาทีก็จบ
จากนั้นหลี่ซินหมินก็ขึ้นเวที