"แล้วแต่แกจะพูดยังไง" หลินเส้าเหวิน ยักไหล่ก่อนจะมองไปที่ ฉินเพ่ยหรู ที่หน้ามืดครึ้ม "คราวแกแล้ว..."
"ฉันไม่ให้แกจับชีพจร" ฉินเพ่ยหรู พูดหน้าดำ
"แล้วแต่แก" หลินเส้าเหวิน พูดอย่างไม่แยแส
"แกโง่หรือไง รีบไปสิ"
เจียจางซื่อ หยิก ฉินเพ่ยหรู อย่างแรง แม้ตอนนี้ตัวเองก็แค้น หลินเส้าเหวิน จนอยากกัดเข้าให้ได้
แต่ที่ หลินเส้าเหวิน จับอาการป่วยของ เจี่ยตงสวี่ ได้ ก็ถือว่ามีของจริงอยู่บ้าง
"หลินเส้าเหวิน แกใส่ร้ายฉัน ฉันจะฟันแกให้ตาย"
เจี่ยตงสวี่ คำรามด้วยความโกรธ ก่อนจะหันหลังกลับไปจะไปเอามีด
"อย่าเสียแรงเลย อาการแกน่ะ... จริงๆ แล้วรักษาได้นะ" หลินเส้าเหวิน พูดเสียงเรียบ
เจี่ยตงสวี่ เหมือนถูกสะกดให้หยุดนิ่ง ค้างอยู่กับที่
ผ่านไปครู่ใหญ่เขาถึงได้หันกลับมาอย่างยากลำบาก "แกพูดว่า... โรคฉันรักษาได้งั้นเหรอ?"
ตัวเขาเองก็แอบไปหาหมอมาแล้วหลายที่ แต่ไม่ว่าจะเป็น เซี่ยเหอ หรือ โรงพยาบาลแดงดาว ต่างก็ได้แต่จ่ายยาให้
กินไปหลายครั้งก็ไม่เห็นผล เขาก็เลยเลิกคิดไปเอง
"แน่นอน ป้ายฉันรับประกันไม่โกงใคร" หลินเส้าเหวิน ใช้นิ้วเคาะโต๊ะ "เหล้ายาที่ให้แกเมื่อคราวก่อนจำได้ไหม... นั่นแหละ เหล้าสามจ้าว วิเศษสุดๆ"
ได้ยินแบบนั้น หลายคนในลานบ้านก็หน้าแดงขึ้นมาทันที
"ใครจะมาพิสูจน์ได้?" เจี่ยตงสวี่ พูดหน้าตาย
"จะเชื่อไม่เชื่อก็เรื่องของแก" หลินเส้าเหวิน เอื้อมมือไปจับข้อมือ ฉินเพ่ยหรู "แกท้องอีกแล้ว สองเดือนแล้ว... แต่ร่างกายแกไม่ค่อยดี ท้องนี้ต้องดูแลเป็นพิเศษ ห้ามโดนน้ำเย็น ต้องทานอาหารบำรุง ร่างกายแกอ่อนแอมาก มีสิทธิ์จะตกเลือดซ้ำได้อีก"