เจิ้งหย่งเฉวียนยืนอึ้งอยู่ในลานบ้าน
เขารู้ว่าอวี๋หว่านไม่มีทางปล่อยเรื่องนี้ไปง่าย ๆ แน่
เผาบ้านคนอื่น แถมยังเอาชีวิตคนอื่นอีก
ถ้าเงิน 2,000 หยวนกับการส่งใครสักคนเข้าคุกทำให้อวี๋หว่านหายโกรธได้ เธอก็คงไม่พูดในคอมมูนว่าเธอไม่กล้ากลับกองพลเถี่ยเหอ ทั้งยังส่งสัญญาณให้อู๋ซู่เซิงไปบอกญาติคนอื่น ๆ ให้ไปหาอวี๋ชิ่งเหนียน
ถึงอวี๋หว่านจะไม่ได้พูดอะไรออกมาตรง ๆ แต่ความหมายก็เป็นอย่างนั้น
อวี๋หว่านกับอวี๋ชิ่งเหนียนยังเป็นพ่อลูกกัน
ในสายตาพวกเขา เงินของอวี๋ชิ่งเหนียนก็เป็นเงินของอวี๋หว่าน
อวี๋หว่านจะจู่ ๆ ให้คนไปขอเงินจากพ่อแท้ ๆ ของตัวเองทำไม
นี่คือการไปเรียกค่าเสียหายหรือ
เจิ้งหย่งเฉวียนคิดเพียงว่าคนตระกูลอวี๋คงทำไม่ดีกับแม่ลูกของอวี๋หว่าน จนเธอไม่อยากปล่อยให้พ่อแท้ ๆ อยู่อย่างเป็นสุข
แต่ตอนนี้พอได้รู้ความจริง
ให้ตายเถอะ!
เรื่องนี้จะเรียกว่าแค่ทำไม่ดีกับพวกเธอได้อย่างไร
นี่มันหลอกแม่ลูกสามคนเหมือนคนโง่มานานกว่าสิบปี ถ้าพวกเธอไม่พุ่งไปแทงอวี๋ชิ่งเหนียนให้ตาย ก็นับว่ามีคุณธรรมมากแล้ว
เจิ้งหย่งเฉวียนมองชายชราอวี๋อย่างพูดไม่ออก
แบบนี้ก็ยังรับปากได้อีกหรือ
ถ้าอย่างนั้นทำไมไม่อธิบายเถียนชิวเหลียนให้ชัด ๆ ว่าแค่จัดงานแต่งในชนบท แล้วทำพิธีหย่ากันให้เรียบร้อยก็จบ
จัดการเรื่องให้เสร็จแล้ว ถ้าอยากเป็นเฉินซื่อเหม่ยก็ไปเป็นสิ!
แต่เขากลับยังคิดจะมีคนหนึ่งอยู่ข้างนอก อีกคนอยู่ที่บ้าน
ประเทศจีนใหม่แล้ว ยังคิดจะมีความสุขแบบมีภรรยาสองคนอีกหรือ
อวี๋หว่านต้องการให้เรื่องออกมาเป็นแบบนี้แหละ