นี่ใช่เซี่ยเจี้ยนกั๋วคนเดิมที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตาทำงาน เป็นคนซื่อสัตย์ที่เจอเรื่องไม่เป็นธรรมก็กล้ำกลืนลงท้องคนนั้นจริง ๆ เหรอ?
นี่มันนายทุนที่เรียนรู้ด้วยตัวเองชัด ๆ!
ดำเนินธุรกิจโดยใช้สินทรัพย์น้อย บริหารห่วงโซ่อุปทาน เก็บเทคโนโลยีหลักไว้กับตัว
กลยุทธ์ชุดนี้ ต่อให้เอาไปใส่ในตำราบริหารธุรกิจอีกสิบกว่าปีข้างหน้า ก็ยังเป็นกรณีศึกษามาตรฐาน
เซี่ยตงยกนิ้วโป้งให้
“พ่อครับ มุกนี้ยอดไปเลย”
พอถูกลูกชายชม เซี่ยเจี้ยนกั๋วก็ยิ้มจนริ้วรอยบนใบหน้าเบ่งบาน แต่แล้วก็กลับมาทำหน้าจริงจัง
“แต่ลูก ตอนนี้เรามีปัญหาอยู่อย่างหนึ่ง”
“อะไรครับ?”
“แบบสินค้าของเรามีให้เลือกน้อยเกินไป”
เซี่ยเจี้ยนกั๋วหยิบรายงานแผ่นหนึ่งออกมาจากลิ้นชัก
“ตอนนี้ ‘ส้มอ้วน’ จะดังแค่ไหนก็เถอะ แต่มีคนบนอินเทอร์เน็ตบอกว่า ซื้อไปซื้อมาก็มีอยู่ไม่กี่แบบ”
“ในเมื่อกำลังการผลิตไม่ใช่ปัญหาแล้ว เราต้องรีบออกแบบใหม่”
เซี่ยเจี้ยนกั๋วถูมือพลางมองเซี่ยตงด้วยแววตาคาดหวัง
เซี่ยตงยิ้ม
“พ่อไม่ต้องห่วงครับ ผมเตรียมแบบไว้หมดแล้ว”
“แต่ผมขอกลับบ้านไปเอาข้อมูลสักหน่อยก่อน”
เซี่ยเจี้ยนกั๋วโบกมือ
“ไปเถอะ ๆ กลับบ้านแล้วก็ไม่ต้องกลับมาที่นี่อีกนะ เย็นนี้พ่อจะกลับบ้านเร็วหน่อย”
“เย็นนี้ให้แม่ทำหมูตุ๋นน้ำแดงให้กิน ช่วงนี้ลูกมัวแต่ทำเว็บไซต์ของตัวเอง ไม่ได้กินข้าวกับพวกเรามานานแค่ไหนแล้วล่ะ?”
เซี่ยตงเดินออกจากสำนักงาน
เมื่อกลับถึงบ้าน
ในบ้านไม่มีใคร แม่ออกไปซื้อกับข้าว
เซี่ยตงล็อกประตูห้อง
เขาล้วงโทรศัพท์สีดำเครื่องนั้นออกมาจากช่องลับที่ก้นกระเป๋าเป้
เมจิกโปร 90 โปร
เขากดเปิดไอคอนสีน้ำเงิน —【โต้วเปา】