เซี่ยตงเลิกคิ้ว
หนึ่งหมื่นหยวน?
แค่ซื้อเบอร์โทรศัพท์เบอร์หนึ่งเนี่ยนะ?
นี่ก็สมกับสไตล์เศรษฐีจริง ๆ
“ผมประกาศให้รางวัลในบริษัท ใครหาเบอร์ติดต่อของผู้ก่อตั้งเว็บดูเร็วได้ จะได้รับเงินรางวัลหนึ่งหมื่นหยวน”
เสี่ยวหม่าเกอกล่าวต่อ “ต่อมามีพนักงานคนหนึ่งไปหาเส้นสายในหน่วยงานโทรคมนาคมจนเจอ”
“ตอนพวกคุณฝากเซิร์ฟเวอร์ไว้กับหน่วยงานโทรคมนาคม เคยให้เบอร์นี้ไว้”
“ถึงวิธีการจะไม่ค่อยโปร่งใสนัก แต่เพื่อให้ติดต่อคุณได้ ผมก็จำเป็นต้องใช้วิธีนี้”
เซี่ยตงฟังเงียบ ๆ
เหตุผลฟังขึ้น รายละเอียดก็สมจริง
ที่สำคัญที่สุดคือ น้ำเสียงเรียบ ๆ ที่แฝงความรู้สึกว่าควบคุมทุกอย่างได้ยากจะเลียนแบบ
นี่คือราศีของคนที่นั่งอยู่บนตำแหน่งสูงมานาน และกุมอำนาจชี้เป็นชี้ตายของผู้ใช้หลายร้อยล้านคนไว้ในมือ
แม้จะคุยกันผ่านสายโทรศัพท์ ก็ยังสัมผัสได้
“ก็ได้”
เซี่ยตงหยิบขาเป็ดขึ้นมากัดคำหนึ่ง น้ำมันชุ่มเต็มปาก “คุณหม่า มีธุระอะไรกับผม?”
ในเมื่ออีกฝ่ายเรียกตัวเองว่าเสี่ยวหม่าเกอ เขาก็ถือว่าเป็นเสี่ยวหม่าเกอแล้วกัน
ถึงอย่างไรคุยกันผ่านโทรศัพท์ อีกฝ่ายก็คงปีนมาตามสายแล้วกัดเขาไม่ได้หรอก
“เรื่องเว็บดูเร็ว”
เสี่ยวหม่าเกอเข้าเรื่องทันที “ผมเห็นว่าพวกคุณกำลังประมูลพื้นที่โฆษณาบนหน้าแรก”
เป็นอย่างที่คิด
เซี่ยตงหัวเราะเย็น ๆ ในใจ
ปลาติดเบ็ดแล้ว
แถมยังเป็นฉลามยักษ์แห่งทะเลลึกเสียด้วย
“แล้วไงครับ?” เซี่ยตงถาม
“ผมอยากซื้อ”
เสี่ยวหม่าเกอพูดตรง ๆ “ไม่ใช่เพื่ออย่างอื่น แต่เพื่อเว็บไซต์พ่ายพ่าย”
เซี่ยตงเคี้ยวเนื้อเป็ดไปพลาง สมองก็หมุนเร็วจี๋ไปพลาง