อู๋เจ๋อหมิงกล่าวว่า “หน้าหลักส่วนสำคัญ แค่ใส่ใจทำให้ดูหรูขึ้นอีกนิดก็พอแล้ว”
อู๋เจ๋อหมิงถามว่า “แต่เซี่ยตง ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย? เปิดประมูลให้ทุกคนชูป้ายแข่งกันไปเลย ต่อให้เป็นประมูลออนไลน์ ก็น่าจะครึกครื้นดีไม่ใช่หรือ?”
เซี่ยตงเคาะแป้นพิมพ์เบา ๆ ด้วยปลายนิ้ว
“เจ๋อหมิง นายคิดง่ายเกินไปแล้ว”
“ถ้าเปิดประมูลกันตรง ๆ ยังไงก็ต้องมีที่สอง ที่สาม”
“สมมติว่าเลอโนโวได้ที่หนึ่ง ส่วนอาลีได้ที่สอง”
“สื่อจะรายงานว่าอย่างไร?”
“เลอโนโวคว้าชัย อาลีพ่ายอย่างน่าเสียดาย”
“เห็นไหม ถึงอาลีจะแพ้ แต่ก็ได้ออกสื่อ ได้ขึ้นพาดหัวข่าว”
“นี่เรียกว่าฉวยกระแส”
“ทำไมฉันต้องให้โอกาสผู้แพ้ได้ออกสื่อฟรี ๆ ด้วย?”
ในกลุ่มแชตกลับมาเงียบอีกครั้ง
ทุกคนกำลังทำความเข้าใจกับคำพูดเมื่อครู่
โหด
โหดเกินไปแล้ว
ในยุคที่กระแสเป็นใหญ่ เซี่ยตงไม่ยอมแบ่งเศษผลประโยชน์แม้แต่น้อยให้ใครทั้งนั้น
มีเพียงผู้ชนะอันดับหนึ่งเท่านั้นที่จะได้ยืนอยู่ใต้แสงสปอตไลต์
ส่วนผู้แพ้คนอื่น ๆ ทำได้เพียงเลียแผลเงียบ ๆ อยู่ในความมืด กระทั่งชื่อยังไม่มีสิทธิ์ให้คนทั่วไปได้รู้จัก
อู๋เจ๋อหมิงกล่าวว่า “เซี่ยตง ฉันยอมแล้ว”
“ฉันจะไปเขียนโค้ดเดี๋ยวนี้”
“ความรู้สึกที่ได้เล่นงานพวกนายทุนจนหมอบอยู่ในกำมือ พูดจริง ๆ ว่าสะใจไม่น้อยเลย”
“ยังมีอีกเรื่อง” เซี่ยตงกล่าว
“ถ้าเปิดประมูลตรง ๆ แล้วเกิดมีบริษัทมั่วซั่วเข้ามาป่วนจะทำยังไง?”
“อย่างโรงพยาบาลบางแห่งในเครือผู่เถียน หรือไม่ก็พวกขายยาปลอม”
“พวกนั้นมีเงิน ถ้าเกิดเสนอราคาสูงสุดขึ้นมา ฉันจะขายหรือไม่ขาย?”
“ถ้าขาย ก็ทำลายชื่อเสียงเว็บดูเร็ว”
“ถ้าไม่ขาย ก็ผิดสัญญา”
“แต่ถ้าเป็นการประมูลลับแบบนี้...”
เซี่ยตงไม่ได้พิมพ์ต่อ
แต่ทุกคนเข้าใจแล้ว
ประมูลลับ
สิทธิ์ในการตีความขั้นสุดท้ายเป็นของแพลตฟอร์ม
ถ้าผู้ชนะอันดับหนึ่งเป็นนักต้มตุ๋น เซี่ยตงก็ลบราคาเสนอของเขาออกจากระบบหลังบ้าน แล้วให้ผู้เสนออันดับสองเลื่อนขึ้นมาแทนได้
ต่อให้อีกฝ่ายถามจริง ๆ ก็แค่บอกว่าระบบขัดข้อง
อย่างไรก็เป็นการเสนอราคาแบบปิดผนึก ไม่มีใครรู้ว่าใครได้อันดับหนึ่งตัวจริง
นี่ทำให้แพลตฟอร์มมีอำนาจควบคุมความเสี่ยงมากที่สุด
นี่แหละเซี่ยตง
ผู้ชายที่เดินหนึ่งก้าว มองไปข้างหน้าสามก้าว