รอยยิ้มของอาจารย์หม่าหายไปจนหมดสิ้น
ชาหลงจิ่งในมือ จู่ ๆ ก็ไม่หอมอร่อยขึ้นมาเสียแล้ว
เขาเป็นคนฉลาดเป็นเลิศ ไหวพริบก็รวดเร็วอย่างยิ่ง
คำพูดประโยคเดียวของอู๋หย่งหมิงราวกับสาดน้ำเย็นใส่ศีรษะ ทำให้เขาตื่นขึ้นมาทันที
ตรรกะก่อนหน้านี้ของเขาตั้งอยู่บนพื้นฐานที่ว่า “เว็บดูเร็วทำเงินได้ก็ด้วยการพึ่งพาเถาเป่าเท่านั้น”
เขาคิดว่าตัวเองควบคุมเส้นทางลำเลียงสินค้าให้เซี่ยตงได้แล้ว
แต่เขาลืมไปว่า สิ่งที่เซี่ยตงถืออยู่ในมือคือสิ่งที่หายากยิ่งกว่าเงิน—กระแสผู้ใช้งาน
ในยุคที่กระแสผู้ใช้งานเป็นใหญ่เช่นนี้ เมื่อมีกระแสผู้ใช้งาน ก็เท่ากับมีเครื่องพิมพ์เงินอยู่ในมือ
ถ้ากระแสผู้ใช้งานมหาศาลนี้ไม่ได้ป้อนให้เถาเป่าแต่เพียงผู้เดียวอีกต่อไป แต่ถูกเทนเซ็นต์กวาดไปล่ะ?
ถ้าหน้าแรกของเว็บไซต์พ่ายพ่ายได้ไปอยู่ในตำแหน่งปักหมุดของเว็บดูเร็ว...
เหงื่อเย็นผุดพรั่งพรูจากแผ่นหลังของอาจารย์หม่าในพริบตา
“แผนนี้...เล่นได้เจ็บแสบจริง ๆ”
เขามองตัวเลขนับถอยหลังบนหน้าจอ
นี่มันการประมูลตำแหน่งโฆษณาที่ไหนกัน?
ชัด ๆ ว่านี่คือการประมูลจุดตายของเถาเป่า!
เซี่ยตงกำลังใช้การกระทำบอกเขาว่า: ไม่ให้เงินฉันใช่ไหม? ได้ งั้นฉันก็จะขายก๊อกน้ำให้คู่แข่งของนาย
“ก่อนหน้านี้ฉันคิดผิดไป”
จู่ ๆ อาจารย์หม่าก็เอ่ยขึ้น น้ำเสียงแหบแห้งเล็กน้อย
อู๋หย่งหมิงชะงักไป ไม่คิดเลยว่าอาจารย์หม่าผู้ทะนงตนจะยอมรับผิดเร็วขนาดนี้
แต่อู๋หย่งหมิงรู้ดีว่า นี่ก็เป็นด้านที่ยอดเยี่ยมของอาจารย์หม่าเช่นกัน
เมื่อรู้ตัวว่ามีปัญหา ก็ปรับเปลี่ยนได้ทันท่วงที
“ช่วงนี้ยอดขายพุ่งขึ้นมาก ฉันเลยมั่นใจในตัวเองเกินไปหน่อย”
อาจารย์หม่านวดหว่างคิ้ว น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมและหนักแน่น