ยามค่ำคืนอีกครั้ง
คืนนี้ ตอนที่มั่วโม่โผล่ขึ้นมาจากน้ำ เธอมองแวบเดียวก็รู้ว่าเซี่ยหังไม่ปกติ
มั่วโม่เกาะขอบหินผา เอียงคอมองเขา
"หน้าตาเธอแย่มากเลย"
เซี่ยหังไม่ได้ตอบ เขาโน้มตัวลง สอดแขนใต้รักแร้ของเธอ ออกแรงดึงเธอขึ้นมาจากน้ำ มั่วโม่ร้องเสียงหลง ตกลงไปในอ้อมแขนเขาอย่างเปียกโชก นั่งคร่อมอยู่บนตักของเขา
เธอวางแขนลงบนไหล่เขาอย่างเป็นนิสัย กำลังจะซุกเข้าไปหาเขา เซี่ยหังกลับใช้มือกดท้ายทอยเธอ ให้เธอเงยหน้าขึ้น
เขาก้มหน้ามองเธอ แสงจันทร์ส่องลงบนใบหน้าเขา ดูแปลกประหลาด
"มั่วโม่ เธออยากดูดพลังหยางของอีกสามคนไหม?"
มั่วโม่ตะลึงไป เธอกะพริบตา ขนตาที่เปียกชื้นสะบัดสองสามครั้ง
"อะไรนะ?" น้ำเสียงเธอเบาลง พ่วงด้วยความรู้สึกผิดและเขินอายที่ตัวเธอเองก็ไม่ทันสังเกต
เซี่ยหังมองท่าทางทั้งกลัวทั้งอยากได้ของเธอ มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อย
"เธอแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ แล้ว"
ขนตาของมั่วโม่สั่นไหว