หลายคนช่วยกันหามมั่วโม่เข้าไปในเต็นท์อย่างชุลมุนวุ่นวาย
มั่วโม่ขดตัวอยู่ในถุงนอน ชุดกระโปรงที่เปียกชื้นถูกเปลี่ยนเป็นเสื้อยืดตัวกว้างที่เปี้ยนซิงหามาให้ ชายเสื้อยาวจรดกลางต้นขา
เธอขดตัวเป็นก้อนเล็ก ๆ เผยให้เห็นเพียงครึ่งหน้าและดวงตาที่เปียกชื้นสองข้าง มองดูสี่คนถอยออกไปจากเต็นท์ ซิปถูกดึงปิดลงในความมืดยามราตรี
ลมกลางคืนเย็นเฉียบ
เต็นท์หนึ่งหลังให้หญิงสาวได้นอน นักเรียนมัธยมปลายสี่คนแออัดกันอยู่ในอีกเต็นท์หนึ่ง แม้แต่พลิกตัวยังลำบาก
ในเต็นท์มืดสนิท ได้ยินเพียงเสียงลมหายใจที่สลับกันและเสียงผ้าใบเต็นท์ที่ปลิวไหวตามลม
ทุกคนหลับตา
แต่ใครก็รู้ว่าไม่มีใครหลับจริง
ในเต็นท์เงียบอยู่นาน
แล้วเซี่ยหังก็เอ่ยขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว
“ขาเธอขาวจัง เห็นแล้วก็น่าลูบจริง ๆ ว่าไหม?”
อากาศในเต็นท์ราวกับถูกแช่แข็งในพริบตา
เหลียนจงลืมตาขึ้นทันที ในความมืดเขาไม่เห็นสีหน้าเซี่ยหัง เขาอ้าปาก กดเสียงต่ำด่าไปคำหนึ่ง: “เซี่ยหัง แกเนี่ยหยาบคายชะมัด”
เซี่ยหังช่วงนี้แปลกจริง ๆ ปกติดูจริงจังขนาดนั้น วันนี้พูดจาลามกได้ยังไง!
