ทว่า หลินจือซวี่ซึ่งดูเหมือนไม่ใส่ใจและเดินตามหลังมาตลอด กลับไม่เคยละความสนใจจากหลี่ซีไปจริง ๆ
ทันทีที่ร่างของหลี่ซีเอนไปด้านหลัง เขาก็ก้าวเข้ามาหนึ่งก้าวอย่างรวดเร็ว แขนยื่นออกไปอย่างว่องไวและมั่นคง โอบเอวบางของเธอไว้ได้พอดี หยุดร่างที่กำลังจะหงายหลังไว้ได้ในทันที ก่อนจะดึงเธอเข้าหาตัวและช่วยให้ยืนได้อีกครั้ง
กลิ่นสะอาดสดชื่น ผสานกลิ่นจาง ๆ ของฝักส้มกับไอป่าเขาโอบล้อมหลี่ซีไว้ทันที แขนของชายหนุ่มแข็งแรงมั่นคง แม้มีเสื้อผ้าบาง ๆ กั้นอยู่ เธอก็ยังสัมผัสได้ชัดเจนถึงไออุ่นจากฝ่ามือและแนวกล้ามเนื้อบนท่อนแขนของเขา
หลี่ซียังขวัญเสียไม่หาย จึงคว้าแขนของหลินจือซวี่ที่ประคองเอวเธอไว้โดยไม่รู้ตัวเพื่อพยุงตัวเอง แผ่นหลังของเธอแทบจะแนบชิดอกเขา รับรู้ได้ถึงจังหวะขึ้นลงสม่ำเสมอของแผงอกและไออุ่นที่แผ่ผ่านเนื้อผ้า
ระยะห่างนี้ใกล้ชิดเกินไป จนล้ำเส้นความปลอดภัยไปมาก
เวลาราวกับหยุดนิ่งไปชั่วขณะ เสียงน้ำตกคำรามก้อง ไอน้ำลอยคลุ้งไปทั่ว
ในจังหวะที่หลี่ซียืนได้มั่นคงและกำลังจะอาศัยแรงจากเขาผละออกจากอ้อมแขน เธอก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ามือที่โอบเอวอยู่ตรงนั้นคล้ายจะ... ลูบไล้ข้างเอวของเธอเบา ๆ อย่างแผ่วเบาจนแทบไม่รู้ตัว
สัมผัสนั้นรวดเร็วราวกับเป็นภาพลวงตา ทว่ากลับมีความรู้สึกคล้ายอ้อยอิ่งอย่างยากจะบรรยาย แตกต่างจากท่าทีเย็นชาและห่างเหินที่เขาแสดงออกเป็นปกติอย่างสิ้นเชิง
ร่างของหลี่ซีแข็งเกร็งขึ้นเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น