ภาพถ่ายเริ่มแพร่กระจายไปตามกลุ่มแชตวงเล็ก ๆ ในตอนแรกทุกคนแค่คาดเดากันอย่างคลุมเครือ
“หลินจือซวี่กับหลี่ซีเหรอ? ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า?”
“ท่าทางแบบนี้... ดูไม่เหมือนเพื่อนธรรมดานะ?”
กระทั่งคนวงในที่อ้างว่ารู้เรื่องได้ส่งข้อความเข้ามา ความตื่นเต้นในถ้อยคำแทบปิดไม่มิด
“ช่วงนี้ทั้งคู่แอบนัดเจอกันบ่อย ๆ มีคนบังเอิญเห็นหลายครั้งแล้ว เดือนก่อนที่ร้านอาหารญี่ปุ่นแถวใต้เมือง สัปดาห์ก่อนก็ไปชมนิทรรศการที่ศูนย์ศิลปะ ทั้งคู่เข้าไปคนละช่วงกัน...”
ข้อความจากพวกชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านอีกคนตามมาติด ๆ
“แถมได้ยินมาว่า หลินจือซวี่ตามจีบหลี่ซีมาตั้งหลายเดือน ตอนแรกหลี่ซียังไม่ยอมตกลงด้วยซ้ำ”
ข่าวที่ว่าหลินจือซวี่กับหลี่ซีคบกันแพร่กระจายราวกับระเบิดลง ผ่านไปไม่ถึง 1 ชั่วโมง แทบทั้งวงการก็รู้กันหมด
ตอนแรกคนส่วนใหญ่คิดว่าเป็นแค่ข่าวลือที่บางคนกุขึ้นมา แต่รออยู่หลายวันก็ยังไม่ได้คำชี้แจงจากเจ้าตัวทั้งสอง
คราวนี้ทุกคนก็ฮือฮากันใหญ่ ข่าวนี้ช่างน่าสนใจจริง ๆ
หลี่ซียังทำงานล่วงเวลาอยู่ เธอเหนื่อยล้ามาก เพราะช่วงนี้บริษัทให้ความสำคัญกับโครงการนี้เป็นพิเศษ ส่วนหลินจือซวี่ก็คงกำลังทำงานล่วงเวลาอยู่ที่บริษัทเหมือนกัน
โทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานสั่น ส่งเสียง “ครืด ๆ” อู้อี้ หน้าจอสว่างขึ้น เผยตัวอักษรคำว่า “แม่” ที่กะพริบอยู่บนพื้นหลังสีดำ
หลี่ซีถอนหายใจ เธอรู้ว่าวันนี้มาถึงจนได้