เจียงโจวโจวไม่คิดเลยว่าจะได้เจอเจ้ามู่ที่นี่ ดวงตาส่อประกายความประหลาดใจ
ภายในงานเลี้ยงอันแสนอลังการ แขกผู้มีเกียรติยกแก้วรับรองกันอย่างครึกครื้น ริมฝีปากทุกคู่ยิ้มแย้มเปี่ยมสุข
สายตาของเจียงโจวโจวหยุดอยู่ที่ตัวเจ้ามู่ ชายหนุ่มร่างสูงสง่า ทั้งหน้าตาและบุคลิกล้วนเหนือกว่าคนทั่วไป
ยิ่งด้วยฐานะนักออกแบบเครื่องเพชรนิลจินดา ยิ่งทำให้เหล่าสุภาพสตรีและคุณหนูน้อยต่างเข้าไปชวนคุยด้วยความเอ็นดู
ท่ามกลางแขกสาวที่ห้อมล้อม เจ้ามู่ดูเหมือนจะชินชาเสียแล้ว
เจียงโจวโจวอดยิ้มมุมปากไม่ได้ แอบคิดว่าชายคนนี้ช่างเป็นที่หมายปองของสาว ๆ เสียจริง
ขณะยังลังเลอยู่ว่าจะเข้าไปทักดีไหม สายตาของเจ้ามู่ก็ส่งมาถึงเธอเสียก่อน
เขาเลิกยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก กระซิบอะไรบางอย่างกับสุภาพสตรีข้างกาย จากนั้นจึงเดินตรงมาหาเจียงโจวโจว
"โจวโจว ไม่เจอกันนานเลยนะ" เจ้ามู่เอ่ยทัก
ถ้าจะนับกันจริง ๆ ตั้งแต่จบพิธีมอบรางวัล ทั้งสองก็ไม่ได้พบหน้ากันมากว่าห้าเดือนแล้ว
ผมของเขาถูกตัดสั้นลง แต่กลับย้อมเป็นสีเทาเงิน ยิ่งเน้นดวงตาสีอำพันอ่อนให้ดูกระจ่างใส แล้วกลับแฝงความลุ่มลึกราวกับเวทมนตร์
แม้ตอนนี้ทั้งสองจะถือว่าเป็นคนคุ้นเคยกันได้ แต่ความประทับใจที่เจียงโจวโจวมีต่อเจ้ามู่ก็ยังคงเป็นภาพแรกแบบเดิม
ชายหนุ่มผู้อันตรายและช่างดึงดูดใจ!