เจียงโจวโจวพบว่าเจ้ามู่ชอบเรียกเธอว่าคุณนายจริง ๆ คำเรียกแบบเหนียวหนืด ที่ทั้งบีบบังคับและหวนรักจนลงลึก
บ้านพักตากอากาศหลังนี้เหมือนใยแมงมุมที่ถักทอขึ้นเพื่อเธอโดยเฉพาะ รัดกอดเธอไว้แน่นแฟ้น และเขาในฐานะผู้ล่าชั้นสูงสุดก็ค่อย ๆ ก้าวเข้ามาใกล้ทีละขั้น ปิดกั้นทุกเส้นทางถอยของเธอ
เธอถึงกับสงสัยว่าที่นี่อาจมีห้องใต้ดินที่ห้ามแสงส่องถึงสักห้อง ถ้าเธอหลอกเขาอีก ชะตาที่รอเธออยู่อาจเป็นสายโซ่เหล็กสักเส้น
แต่ถ้าจะไปตามสายตาความสวยงามของเจ้ามู่แล้ว โอกาสที่จะเป็นโซ่ทองคำปูพลวงเพชรนิลจินดาย่อมมีมากกว่า
เจียงโจวโจวส่ายหัว สะบัดภาพฝันไร้สาระพวกนั้นทิ้งไปจนหมด
เธอเชื่อฟังร่วมมืออย่างดี แต่แววอันเชื่องอยามของเธอที่ตกอยู่ในสายตาของเจ้ามู่กลับกลายเป็นความผิดปกติอีกแบบหนึ่ง
ฟ้าเดือนมิถุนายนเป็นฤดูของฝนฟ้าคะนอง คืนนั้นลมกระโชกขึ้นกะทันหัน พร้อมเสียงฟ้าร้องกึกก้องดังสนั่น เม็ดฝนเม็ดใหญ่เทกำปั้นกระหน่ำกระแทกลงบนหน้าต่าง
เจียงโจวโจวอดสะทกสะท้านไหวไม่ได้ บ้านพักตากอากาศกว้างใหญ่มีเพียงเธอกับเจ้ามู่สองคน ทำให้รู้สึกเย็นเยียบเกินไป จนมีกลิ่นอายเย็นเฉียบซ่อนอยู่แม้แต่น้อย