ซวี่ต้าเหมาหัวเราะเบา ๆ แล้วรีบเปิดบทสนทนาทันที "เออ... พวกนายสองคนรู้ไหมว่าวันนี้ประชุมเรื่องอะไร?"
ซูหนิงหยานได้ยินก็เริ่มสนใจ หันไปมองซวี่ต้าเหมาแวบหนึ่ง "นายรู้หรอ?"
ซวี่ต้าเหมาพูดอย่างมั่นหน้าว่า "เห้อ... เรื่องแค่นี้เอง"
"ในลานซื่อเหอหยวนของเรา มีเรื่องอะไรที่ฉันซวี่ต้าเหมาไม่รู้บ้าง? ไม่มีอยู่จริง"
"วันนี้ประชุมก็จะสั่งสอนตระกูลหยานปู้กุ้ยไง เมื่อวานบ้านเขาทำตายายหูหนวกกับหลิวไห่จง เรื่องนี้ไม่จบแน่นอน"
เฮาต้าลี่ถามด้วยความสงสัย "พวกเขาทั้งครอบครัวไปโรงพยาบาลเมื่อวาน หมอว่ายังไงบ้าง?"
ซวี่ต้าเหมากวาดสายตามองซ้ายขวา พอแน่ใจว่าไม่มีใครสนใจตรงนี้แล้ว ก็ขยับเข้าไปใกล้เฮาต้าลี่ แล้วพูดเสียงเบา "ได้ยินว่าพอถึงโรงพยาบาล ทั้งล้วงคอ ทั้งฉีดยา สารพัดวิธี หนึ่งคนหมดไปสี่ห้าหยวน"
"ห้าคนทั้งครอบครัว หมดไปยี่สิบกว่าหยวน เจ็บใจจนหยานปู้กุ้ยแทบขาดใจ"
"อ้อ... ตอนฉันกลับมา เห็นหน้าบ้านนายจอดรถจักรยานคันหนึ่ง พ่อบ้านเพิ่งซื้อมาเหรอ?"
ซูหนิงหยานพยักหน้า "ใช่ เพิ่งไปซื้อมาช่วงบ้านวันนี้แหละ"
ซวี่ต้าเหมาทำเป็นถาม casually "นายเก่งจริงนะ หาแผ่นปันส่วนรถจักรยานได้"
ซูหนิงหยานก็รู้ว่าต้องอธิบายให้ฟังสักหน่อย ไม่งั้นคนพวกนี้ไม่รู้จะคิดกันไปใหญ่โตแค่ไหน
ซูหนิงหยานพูดตรง ๆ "เห้อ... แผ่นปันส่วนรถจักรยานฉันมีตั้งแต่ปีที่แล้วแล้วแหละ แค่ยังไม่มีโอกาสซื้อสักที"