อีกด้านหนึ่ง หลิวไห่จงก็ถืออ่างล้างหน้าจากบ้านของหยานปู้กุ้ยวิ่งมา "สืบจนชัดแล้ว ไม่ใช่โดนผีเข้า แต่เป็นกินเห็ดพิษเข้าไป"
ซูหนิงหยานตั้งใจจะเข้าไปดูหยานปู้กุ้ยกับพวก แต่พอได้ยินแบบนี้ก็ชะงักไป
ซูหนิงหยานเดินเข้าไปดู เห็นในอ่างที่หลิวไห่จงถืออยู่มีเห็ดอยู่จริง ๆ
แต่ซูหนิงหยานก็ไม่มีความรู้เรื่องนี้เท่าไหร่ ไม่รู้ว่าจะจริงหรือเปล่า
ซูหนิงหยานมองหลิวไห่จงแล้วถาม "ลุงสอง พี่แน่ใจนะว่าพวกเขากินเห็ดพิษเข้าไป?"
หลิวไห่จงรีบส่ายหน้า "ไม่ใช่ไม่ใช่ ไม่ใช่ฉันพูดเอง เป็นเฮาต้าลี่บ้านคุณพูดต่างหาก"
เฮาต้าลี่เดินออกมาจากด้านหลัง "ฉันพูดเอง พวกเขากินเห็ดพิษเข้าไปจริง ๆ"
พูดไปพลางก็หยิบช้อนขึ้นมาตักเห็ดสองสามชิ้นจากในอ่าง "เห็ดสองชนิดนี้มีพิษ กินเข้าไปแล้วจะเกิดภาพหลอน"
"พวกนายไม่รู้เหรอ?"
ทุกคนมองหน้ากันไปมา ไม่มีใครพูดอะไร พวกเขาจะไปรู้ได้ยังไงว่าเห็ดมีพิษ
พวกที่หลบอยู่แต่ในบ้าน พอได้ยินว่าไม่ใช่โดนผีเข้า แต่เป็นกินเห็ดพิษเข้าไป ก็ค่อย ๆ เดินออกมาจากในบ้านทีละคนสองคน
ซูหนิงหยานคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดขึ้น "งั้นก็ส่งโรงพยาบาลเถอะ"
"ดูท่าทางพวกเขาแล้ว ก็น่าจะแค่ภาพหลอน ไม่ได้หนักหนาอะไร"
เฮาต้าลี่ได้ยินซูหนิงหยานพูดแบบนี้ก็เอ่ยปากขึ้นตรง ๆ "เอาล่ะ พวกเรากลับบ้านกันเถอะ ยังไม่ได้กินข้าวเลย"