"ชื่อ"
เสียงของหวงเยวี่ยไม่เปิดช่องให้ต่อรองใดๆ
"หลิวเจี้ยนกั๋ว"
ชายคนกลางเอ่ยขึ้นก่อน เสียงแหบพร่าแต่ยังออกคำได้ชัดเจนพอสมควร
"รองผู้อำนวยการสำนักงานศาลาว่าการเมืองเจียงหนาน เธอคือโจวหมิน ฝ่ายเลขานุการสำนักงาน เขา..."
เขาหันศีรษะไปทางหนุ่มแว่นตาที่อยู่ข้างๆ
"ซุนอี้ ศูนย์ข้อมูลข่าวสาร เพิ่งสอบเข้าว่าที่ปีที่แล้ว"
"พวกคุณอยู่ตึกนี้มานานแค่ไหน?"
"ตั้งแต่วันที่เจ็ดมกราคม"
หลิวเจี้ยนกั๋วพูด
"วันปิดเมืองเราได้รับแจ้งว่าให้มาตั้งศูนย์บัญชาการชั่วคราวที่นี่ ต่อมาทหารมาถึงแล้วก็ถอนกำลังออกไป พอแนวป้องกันด้านนอกแตก เหล่านั้นก็ทะลักเข้ามา เราปิดทางเข้าทุกจุดบนชั้นบน แล้วถอยขึ้นไปอยู่บนนั้น ตั้งแต่นั้นมาก็อยู่บนนั้นตลอด"
"สี่เดือน"
ปลายกระบอกปืนของจ้าวอ้ายหมานยังคงเล็งมาที่พวกเขา แต่น้ำเสียงที่ตึงเครียดเป็นปฏิปักษ์ลดลงไปครึ่งระดับ
"พวกคุณอยู่บนนั้นกันได้ยังไง?"
"ในห้องทำงานมีน้ำถังใหญ่ ในห้องเก็บของมีของขวัญเยี่ยมเยียนเทศกาลฤดูใบไม้ผลิ ขนมปังกรอบ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป อาหารกระป๋อง ตอนแรกก็พอทาน แต่คนยี่สิบกว่าคนทานกันมาสี่เดือน"