เจ้าอ้ายหมานจับแขนหวังลู่เฉินลากเขาไปที่ข้างเต็นท์บัญชาการ แล้วตัวเองก็ย่อตัวลงก่อน
พลิกดูในร้านค้าของระบบไปหลายหน้า นิ้วลากบนหน้าจอเสมือนอย่างรวดเร็ว
“ถังน้ำ… แบบตั้ง ชุดฝักบัว มีสายยางและราวแขวน ม่านกันน้ำ สีเขียวขี้ม้า แบบเดียวกับเต็นท์ แผ่นกันลื่นสี่แผ่น รวมแล้ว… ลู่เฉิน คำนวณให้หน่อย”
“แปดสิบห้าคะแนน”
หวังลู่เฉินยืนอยู่ข้างเขา กอดอก ก้มหน้ามองเขาปัดหน้าจอ
“เครื่องทำน้ำร้อนล่ะ? นายกินไปแล้วหรือไง?”
“อย่าเร่ง อย่าเร่ง ฉันกำลังหา ระบบมีสองแบบ แบบแรกเป็นเครื่องทำน้ำร้อนไฟฟ้าชนิดไหลผ่าน กำลังไฟสามพันวัตต์ อีกแบบเป็นแบบเก็บพลังงานแสงอาทิตย์ กำลังไฟต่ำแต่ต้องให้ความร้อนล่วงหน้าหลายชั่วโมง เครื่องปั่นไฟเรามีกำลังเหลือ เอาแบบไหลผ่านเลยดีกว่า”
เจ้าอ้ายหมานเพิ่มเครื่องทำน้ำร้อนลงในตะกร้าสินค้า แล้วเลื่อนลงไปอีกสองหน้า
“ยังมีอีกอย่าง… ขอคิดก่อน… โอ้ ใช่! ชั้นวางของสแตนเลสแบบติดผนัง ไว้ใส่แชมพูกับผ้าเช็ดตัว ใส่ไปด้วย รวมแล้ว…”
เขาหยุดไปครู่ คิดเลขในใจสองวินาที
“หนึ่งร้อยสี่สิบห้าคะแนน”