จากสนามกีฬากลับไปยังห้องสมุด แสงแดดยามบ่ายถูกต้นอู๋ถงใบหนาทึบกรองจนกลายเป็นเศษทองระยิบระยับเต็มพื้น
เลออนเดินอยู่ข้างๆ หวงเยวี่ย มือข้างหนึ่งถือกระเป๋าอุปกรณ์ของตัวเอง สายตาค่อยๆ กวาดมองอาคารและผู้คนที่ผ่านไปมา
ข้างแปลงดอกไม้ นักเรียนสองสามคนที่กำลังดูซากกล่องส่งของต่างพลอยเงียบเสียงไปเมื่อเขาเดินผ่าน หญิงสาวคนหนึ่งทำฝากล่องข้าวหลุดจากมือกระแทกพื้น
ตอนที่เธอก้มลงเก็บฝานั้น ใบหน้าแดงไปถึงใบหู
ชายหนุ่มสองคนที่อยู่ข้างๆ ก็มองเขาอยู่ คนหนึ่งกระซิบถามว่า "นั่นใคร" อีกคนส่ายหน้า แต่สายตากลับติดอยู่บนใบหน้าของเลออนไม่อยากละไป
เลออนคงจะชินกับสายตาแบบนี้มานานแล้ว เขาแค่เดินต่อไปข้างหน้า
"นายไปที่ไหนก็ได้ผลแบบนี้ทั้งนั้นแหละ"
จ้าวอ้ายหมานแบกปืนไรเฟิลเดินอยู่อีกด้านหนึ่งของเขา น้ำเสียงมีความภาคภูมิใจแบบแฟนคลับ
"ผลแบบไหน?"
เลออนถาม
"ก็แบบที่ว่าถ่ายรูปอะไรมาก็ขึ้นปกนิตยสารได้หมด ยิ่งเห็นตัวจริงยิ่งหล่อกว่าในรูปล่ะ"
เลออนไม่ตอบอะไร แค่เร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น
ด้านหลังเคาน์เตอร์ยืมหนังสือของห้องสมุดชั้นหนึ่ง เสี่ยวโจวกำลังใช้ไม้ค้ำยันค้ำตัวและพลิกดูสมุดทะเบียน
ได้ยินเสียงประตูกระจกเปิด เขาเงยหน้าขึ้น เห็นหวงเยวี่ยกับหวังลู่เฉินก็ยืดตัวตรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว เห็นจ้าวอ้ายหมานก็พยักหน้าให้ทีหนึ่ง