หลินฉี่ชวนยืนอยู่ข้างบาร์เดี่ยวครู่หนึ่ง สายตากวาดจากซองปืนที่เอวของเลออนไปยังหมวกกันน็อกที่เขาหนีบไว้ใต้รักแร้
สีหน้าของเขาแสดงท่าทีพิจารณาอย่างระมัดระวัง เขาดันแว่นตาขึ้นไปบนสันจมูก แล้วเอ่ยปากอย่างสุภาพ
“คุณเคนเนดี ร้อยโทหวงบอกว่าคุณเป็นที่ปรึกษาอาวุโส ขอถามหน่อยได้ไหมว่าก่อนหน้านี้คุณสังกัดหน่วยไหน ทำงานด้านไหนอยู่? สถานการณ์ที่นี่คุณก็เห็นแล้ว ผมจำเป็นต้องรู้ภูมิหลังทางวิชาชีพของคุณ เพื่อจะได้ประเมินว่าคุณช่วยเราแก้ปัญหาเรื่องอะไรได้บ้าง”
จ้าวอ้ายหมานกำลังสอดมีดสั้นกลับเข้าฝักที่ข้างขา พอได้ยินคำถามของหลินฉี่ชวน ก็รีบตบถุงแม็กกาซีนที่หน้าอก แล้วพูดแทรกขึ้นทันที
“เรื่องนี้ผมคุ้นเคย ประวัติเขาผมท่องได้ขึ้นใจ เลออน สก็อตต์ เคนเนดี เริ่มงานเป็นตำรวจ วันแรกที่เข้ารับตำแหน่งก็เจอวิกฤตชีวภาพ หลังจากนั้นก็ย้ายเข้าไปสังกัดหน่วยปฏิบัติการลับที่ขึ้นตรงโดยตรง รับหน้าที่รับมือการก่อการร้ายทางชีวภาพโดยเฉพาะ จากนั้นก็ถูกย้ายไปดีเอสโอ หน่วยปฏิบัติการความมั่นคงแห่งชาติ อยู่ใต้บังคับบัญชาระดับสูงสุดโดยตรง ตลอดอาชีพการงานของเขา เคยรับมือการโจมตีทางชีวภาพมาแล้วหลายรูปแบบ ครอบคลุมแหล่งเชื้อโรคหลายชนิด และที่สำคัญที่สุด ตั้งแต่วันแรกจนถึงตอนนี้ ทุกครั้งที่เจอเชื้อโรคชนิดใหม่ เขาเป็นคนแรกที่เข้าไปเผชิญหน้าโดยตรง เขารอดชีวิตมาได้ สิ่งที่เรากำลังเผชิญอยู่ตอนนี้ เขาเคยเห็นสิ่งที่คล้ายกันมาก่อน”