หลิงเยว่สวมเครื่องแบบทหารชุดใหม่ กระดุมคอเสื้อเม็ดบนสุดติดแน่น ดาวสีเงินบนบ่ารับแสงยามเช้าจนวาวเย็นเยียบ
เขาผลักประตูสำนักงานหน่วยผลิตแล้วเดินเข้าไป
ผู้บังคับกองร้อยโจวนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน พอได้ยินเสียงฝีเท้าก็เงยหน้าขึ้น สายตาจับอยู่บนใบหน้านั้นก่อน—
ไม่ได้เจอกันเกือบสามเดือน เขาผอมลงไปมาก กรามคมกริบราวกับถูกใบมีดตัดแต่ง—แล้วเลื่อนลงมาหยุดที่ดาวสีเงินสองดวงบนบ่าอยู่สองวินาที
“กลับมาแล้วเหรอ?”
“กลับมาแล้วครับ”
“บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?”
“ไม่ครับ”
ผู้บังคับกองร้อยโจวพยักหน้า ไม่ได้ถามอะไรต่อ เขาหยิบบุหรี่ออกมาจุด สูบไปหนึ่งคำก่อนเอ่ยถาม
“มาสำนักงานหน่วยผลิตแต่เช้า มีธุระอะไร?”
หลิงเยว่เดินไปหยุดตรงหน้าโต๊ะทำงาน ล้วงซองกระดาษสีน้ำตาลออกมาจากอกเสื้อ แล้ววางลงบนโต๊ะอย่างเรียบร้อย
ผู้บังคับกองร้อยโจวก้มมอง ปลายนิ้วที่คีบบุหรี่ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกดบุหรี่ดับแล้วหยิบซองขึ้นมา ฉีกปากซองและดึงเอกสารข้างในออกมา
“ใบสมัครจดทะเบียนสมรส”
ผู้สมัคร: หลิงเยว่ คู่สมรส: ฟางเสี่ยวหลาน ทุกช่องกรอกไว้อย่างเป็นระเบียบ ลายมือเรียบร้อย ไม่มีรอยขีดฆ่า
ช่องพยานมีลายเซ็นของช่างหว่านกับช่างกัว
ผู้บังคับกองร้อยโจวไล่อ่านตั้งแต่ต้นจนจบ จากนั้นวางเอกสารลงบนโต๊ะอย่างราบเรียบ แล้วเงยหน้ามองหลิงเยว่ด้วยน้ำเสียงเจือรอยยิ้ม
“ไอ้หนุ่มนี่ ลงมือเร็วใช้ได้เลยนะ”
เขาหยิบปากกาหมึกซึมจากกระบอกปากกา เซ็นชื่อลงในช่อง “ความเห็นจากหน่วยงานต้นสังกัด” แล้วหยิบตราประทับออกมา กดลงบนกระดาษขาวดัง “กึก” เบา ๆ
เขาพับเอกสารใส่ซอง แล้วยื่นคืนให้หลิงเยว่
“เอกสารไม่มีปัญหา เดี๋ยวฉันให้เคอเสี่ยวลิ่วรีบเอาไปส่งกองงาน”
หลิงเยว่รับซองมา ปลายนิ้วกดลงบนรอยพับตรงปากซองเบา ๆ
“ขอบคุณครับ ผู้บังคับกองร้อย”
ผู้บังคับกองร้อยโจวหันไปตะโกนเรียกทางประตูแล้ว
“เคอเสี่ยวลิ่ว!”
เคอเสี่ยวลิ่ววิ่งพรวดมาจากปลายทางเดิน ปีกหมวกยังเอียงอยู่เลย
พอวิ่งเข้ามาในห้องทำงาน เขาก็เห็นผู้บังคับกองร้อยโจวก่อน จากนั้นจึงเห็นเครื่องแบบใหม่กับดาวสีเงินบนบ่าของหลิงเยว่ น้ำเสียงถึงกับเปลี่ยนไป
“พี่หลิง... นี่พี่...”
“เอาเอกสารชุดนี้ไปส่งแผนกทั่วไปของกองงาน ด่วน” ผู้บังคับกองร้อยโจวยื่นซองให้