ยามเย็น บริษัทรุ่ยปอกรุ๊ป ห้องประชุมใหญ่
ภายในตกแต่งสไตล์จีน เน้นไม้เนื้อแข็งสีแดงเข้ม ให้ความรู้สึกสุขุมและโอ่อ่า ขณะนี้ผู้บริหารระดับสูงมารวมตัวกันเต็มห้องประชุม บรรยากาศแฝงไปด้วยคลื่นใต้น้ำ ทุกคนต่างนั่งตัวตรงเงียบกริบ ราวกับจักจั่นจำศีลในฤดูหนาว
สิ่งเดียวที่เคลื่อนไหวอยู่ในห้อง คือถานเหยี่ยนโจวที่นั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะ
เขาสวมสูทสามชิ้นอย่างเรียบร้อย สีหน้าเคร่งขรึมเย็นชา นิ้วมือขวาที่วางบนโต๊ะเคาะลงเบา ๆ อย่างไม่ใส่ใจ
ทุกครั้งที่เคาะ ราวกับเสียงนั้นกระทบใจทุกคน
ขณะที่ทุกคนกำลังเครียดจนแผ่นหลังชา ถานเหยี่ยนโจวก็กวาดตามองอย่างสงบนิ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นในที่สุด
“พรุ่งนี้เก้าโมงเช้า ฉันต้องเห็นแผนควบรวมกิจการข้ามชาติฉบับล่าสุด”
“เลิกประชุม”
ทันทีที่สองคำนั้นหลุดจากปาก แรงกดดันที่บีบรัดหัวใจก็สลายไปฉับพลัน ทว่ากลับมีดาบคมแขวนค้างอยู่เหนือศีรษะทุกคนแทน
แผนกทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องกับโครงการควบรวมกิจการต้องทำหน้าที่ของตัวเอง ปรับแผนฉบับใหม่ให้เสร็จภายในคืนเดียว
คืนนี้คงเป็นอีกคืนที่ไม่ได้นอน
ถานเหยี่ยนโจวเดินออกจากห้องประชุม โดยมีโจวไท่ ผู้ช่วยคนสนิท เดินตามหลัง
เขารีบรายงานสถานการณ์งานส่วนอื่น ๆ ด้วยเสียงเบา รวมถึงตารางงานต่อจากนี้ ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า
“คืนนี้สองทุ่ม คุณเกากับคุณเย่นัดกันไว้ เชิญคุณไปร่วมวงด้วย จะไปไหมครับ?”
ถานเหยี่ยนโจวนึกถึงภรรยาใหม่ที่เพิ่งไปจดทะเบียนสมรสกันวันนี้
เธอน่าจะต้องการเขา
ชายหนุ่มตอบโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย “ปฏิเสธไป”
โจวไท่ไม่ได้สงสัยอะไร “ได้ครับ”
-
สองทุ่ม รถคัลลิแนนคันหนึ่งแล่นเข้าไปในคฤหาสน์ม่านไห่ซีฝู่ ก่อนจอดเงียบ ๆ ในโรงรถ
ถานเหยี่ยนโจวพาดเสื้อสูทไว้ที่ข้อพับแขน แล้วขึ้นลิฟต์ส่วนตัวกลับบ้าน
ที่นี่เป็นบ้านส่วนตัวที่เขาซื้อไว้ มีคนรู้เรื่องนี้เพียงไม่กี่คน จึงมีความเป็นส่วนตัวสูงมาก