หลี่จิ้งเหม่ยถูกคำพูดประโยคนั้นของเขาทำเอาหัวใจปั่นป่วน หัวใจเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ เธอก้มหน้าลงอย่างเขินอาย ซ่อนใบหน้าที่แดงก่ำเพราะความเขินอายไว้ แล้วเอ่ยเสียงเบา
“ได้ค่ะ...”
เธอคิดว่า ตั้งแต่จดทะเบียนสมรสกันก็ผ่านมาเกินครึ่งเดือนแล้ว ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกัน เธอไม่เคยรู้สึกต่อต้านหรือขัดใจเวลาผู้ชายแตะเนื้อต้องตัวอย่างสนิทสนม
บางทีอาจขยับความสัมพันธ์ให้ใกล้ชิดขึ้นอีกขั้นได้
ถานเหยี่ยนโจวประคองอุ้มภรรยาตัวน้อยแสนบอบบางไว้ จูบใบหูที่แดงก่ำของเธอ “ไปอาบน้ำก่อน”
หลี่จิ้งเหม่ยพยักหน้าเบา ๆ แล้วตบไหล่เขาเบา ๆ เป็นเชิงบอกว่า “งั้นวางฉันลงก่อนได้ไหมคะ”
“อาบด้วยกัน จะได้เร็วขึ้น”
หลี่จิ้งเหม่ยเบิกตากว้างอย่างทำอะไรไม่ถูก ยัง...ยังต้องอาบด้วยกันอีกเหรอ?
ถานเหยี่ยนโจวจูบเธออีกครั้ง ก่อนพาเข้าไปในห้องน้ำ
ไฟในห้องสว่างจ้า อ่างอาบน้ำยังไม่ได้เปิดน้ำไว้ก่อน เขาวางหลี่จิ้งเหม่ยลงบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า พื้นผิวเย็นเฉียบสัมผัสผิวจนเธอสะดุ้งสั่น แทบอยากกระโดดลงไป
ถานเหยี่ยนโจวกดเธอไว้ “จะไปไหน?”
เขาจ้องภรรยาตาไม่กะพริบ แววตาเผยความปรารถนาอย่างไม่คิดปิดบัง
อยากกลืนกินเธอเสียเดี๋ยวนี้
หลี่จิ้งเหม่ยเกาะแขนเขาไว้ พูดเสียงอ่อยอย่างเกรง ๆ “เย็นจังค่ะ”
ถานเหยี่ยนโจวก้มตามอง เธอสวมกระโปรง เผยให้เห็นเรียวขาสองข้างที่ได้สัดส่วนและตรงสวย ต้นขาขาวเนียนวางอยู่บนเคาน์เตอร์โดยไม่มีอะไรปกคลุม ไม่แปลกที่เธอจะรู้สึกหนาว