การรายงานในช่วงส่งเวรเช้าจบลง
อาจารย์พี่เลี้ยงทั้งสามคน หลินเจี้ยนตง จางเหลย และหวังเจีย ต่างให้คะแนนนักศึกษาฝึกงานทั้งสามคน
ลู่เหรินนั่งลง สีหน้าไม่มีการเปลี่ยนแปลง
เขาไม่เคยคิดว่าการตัดสินใจที่เฉียบขาดแค่ไม่กี่ครั้งจะทำให้อะไรเปลี่ยนไปได้
ชีวิตการทำงานคลินิกมันอีกยาวไกล คงเส้นคงวาได้ ก็ไปได้ไกล!
...
กล้องตัดมาที่ห้องส่งเวรของแผนกศัลยกรรมประสาท หอผู้ป่วย 1 อาคาร 5
โจวมิงหยวนยืนเอามือไพล่หลังอยู่หน้าคอมานต์ หน้าอกเสื้อกาวน์ติดบัตรพนักงาน ใบหน้าเคร่งขรึม
นักศึกษาฝึกงานสามคนยืนเรียงแถว
ซูวานยืนอยู่ซ้ายสุด รูปร่างสูงโปร่ง
จางมู่ยืนอยู่ตรงกลาง แว่นตาหลุดมาปลายจมูกก็ยังไม่กล้าดัน สีหน้าตึงเครียดเล็กน้อย
หลี่เสียงยืนอยู่ขวาสุด คิ้วขมวดเล็กน้อย สายตาจดจ่ออยู่ที่พื้น ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
โจวมิงหยวนเริ่มพูด "ตอนนี้ให้รายงานผู้ป่วยที่ดูแลตามลำดับ ต้องไม่ดูเอกสาร"
คนแรกคือซูวาน
นางก้าวขึ้นไปอย่างช้าๆ พูดเรียบๆ ว่า
"ตอนนี้ฉันดูแลเตียง 8 กับเตียง 9"
"เตียง 8 ชายอายุ 60 ปี ความดันสูงเลือดออกในสมอง รักษาแบบประคับประคองวันที่สี่ ปริมาณเลือดออก 20 มิลลิลิตร บริเวณปมประสาทฐานซ้าย"
"ตอนนี้คุมความดันได้ประมาณ 140/80 มิลลิเมตรปรอท กล้ามเนื้อแขนขาข้างขวาระดับ 4 ผล CT ล่าสุดเมื่อวานเลือดออกไม่เพิ่มขึ้น ขอบเขตสมองบวมขยายเล็กน้อย"
"วันนี้เพิ่มยาขับปัสสาวะแมนนิทอลครึ่งขนาด ติดตามการทำงานของไตและอิเล็กโทรไลต์ สังเกตการรู้สึกตัวและการเปลี่ยนแปลงของรูม่านตา"
"เตียง 9 หญิงอายุ 34 ปี เนื้องอกบริเวณแอ่งเซลลา หลังผ่าตัดวันที่หก"
"เมื่อวานปัสสาวะ 2,200 มิลลิลิตร อิเล็กโทรไลต์คงที่ วันนี้ถอดสายระบายใต้ผิวหนัง ติดตามว่ามีน้ำไขสันหลังรั่วไหม และตรวจระดับฮอร์โมนต่อมใต้สมองซ้ำ"
โจวมิงหยวนพยักหน้าเล็กน้อย ไม่ได้ตำหนิอะไร
ซูวานไม่ใช่ใครที่ไหน เธอเป็นศัลยแพทย์ประสาทระดับปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยเกียวโต การรายงานเคสแบบง่ายๆ แบบนี้ เธอทำได้สบายๆ อยู่แล้ว
คนที่สองคือจางมู่
เธอหายใจเข้าลึกๆ ผลักแว่นตาบนดั้งจมูก กลืนน้ำลายลงคอ
"ฉันดูแลเตียง 12 กับเตียง 15"
"เตียง 12 ชายอายุ 52 ปี หลังผ่าตัดสมองจากอุบัติเหตุวันที่แปด"