ลู่เหรินกับพวกเดินไปพร้อมกับสังเกตสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างละเอียด
บ้านเรือนในหมู่บ้านไม่ได้ตั้งอยู่รวมกันเป็นกลุ่มแน่น
แถวปากหมู่บ้านมีสิบกว่าครัวเรือนที่สภาพค่อนข้างดี ส่วนใหญ่เป็นบ้านสองชั้น ผนังด้านนอกปูด้วยกระเบื้องสีขาว
เดินเข้าไปอีก บ้านเก่า ๆ เริ่มเห็นมากขึ้นเรื่อย ๆ
กำแพงอิฐสีเขียวมีตะไคร่บาง ๆ ขึ้นอยู่ บางบานไม้ก็ดำไปแล้ว หน้าประตูมีฟืนและเครื่องมือการเกษตรกองอยู่
ถนนในหมู่บ้านดูไม่ยาวนัก แต่ความชันไม่น้อยเลย
หนุ่มสาวร่างกายแข็งแรงเดินไปคงไม่เป็นไร แต่ถ้าเป็นผู้สูงอายุ เดินไปกลับสักรอบก็ไม่สบายตัวแล้ว
ไม่ไกลออกไป มีบ้านสองสามหลังสร้างอยู่บนไหล่เขา มองเห็นเพียงแค่หลังคา
ลู่เหรินมองไป ทางไปทางนั้นแคบมาก กลางทางมีบันไดหินทอดเป็นช่วง ๆ เปลหามคนป่วยอาจจะหามขึ้นไปได้ไม่สะดวก
มีช่างกล้องหลายคนเดินตามหลังสามคน กล้องกวาดไปตามถนนในหมู่บ้าน แล้วก็หยุดที่พวกเขา
...
อีกด้านหนึ่ง ทีมของกู้หยานแยกย้ายกันไปแล้ว
ถังเสี่ยวถังยืนอยู่ที่ปากหมู่บ้าน กำลังอธิบายรายละเอียดของการตรวจโรคฟรีให้ผู้สูงอายุที่มารวมตัวกันฟัง
ผู้สูงอายุที่ตั้งใจมาดูความครึกครื้นค่อย ๆ ล้อมเข้ามา
จ้าวหยูถือแผ่นประชาสัมพันธ์ที่ทีมงานพิมพ์ออกมาชั่วคราว เดินไปตามอีกเส้นทางหนึ่ง เคาะประตูบ้านทีละหลัง
เขามีเสียงดังอยู่แล้ว พูดไปทั้งครึ่งหมู่บ้านก็ยังได้ยิน
"ตรวจโรคฟรี!"
"วัดความดัน วัดน้ำตาลในเลือด ใครไม่สบายก็มาตรวจได้!"
ผู้สูงอายุคนหนึ่งยืนอยู่ในบ้านถามขึ้นมาประโยคหนึ่ง "แจกไข่ไหม!"
จ้าวหยูจนใจ แต่ก็รีบตะโกนตอบกลับไป "ไม่แจกไข่ แต่ตรวจฟรีจริง ๆ ไม่เสียเงิน!"
ไม่ไกลออกไป หวังจื่อซวนได้ยินเสียงของจ้าวหยู หันไปมองแวบหนึ่ง
"เฮ้ย เสียงพี่จ้าวดังขนาดนี้ ระบบกระจายเสียงของหมู่บ้านประหยัดได้เลยแหละ!"
ซูวานก็หันไปมองทางนั้นด้วย
มุมปากของเธอดูเหมือนจะขยับเล็กน้อย แต่ไม่นานก็กลับเป็นปกติเหมือนเดิม