ลู่เหรินสีหน้าไม่เปลี่ยนเลย พยักหน้าก่อน แล้วรับคำต่อจากเฉินเยว่:
"ที่พี่เฉินพูดมาเมื่อกี้ มันเป็นปัญหาทางคลินิกจริงแหละ แต่ทีเวฟกลับขั้วไม่ได้มีแค่กล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดนะ"
เขาชี้ไปที่ช่องหน้าอกบนแผนภาพ:
"ทีเวฟกลับขั้วแบบกว้างๆ ไม่สมมาตรแบบนี้ เจอบ่อยในคนไข้โรคประสาทหัวใจและกลุ่มอาการไวเกินของตัวรับเบต้า สาเหตุคือความตึงตัวของระบบประสาทซิมพาเทติกสูงเกินไป ส่งผลต่อการกลับขั้วของกล้ามเนื้อหัวใจ"
"ถ้าจะแยกโรคจริงๆ แค่ทำการทดสอบอินเดอรัลก็พอ หลังกินโพรพราโนลอลแล้วตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจซ้ำ ถ้าทีเวฟกลับมาเป็นปกติก็แสดงว่าเป็นแบบที่ทำงานผิดปกติ ไม่ต้องฉีดสารทึบรังสี"
"ถูกกว่าและไม่มีรังสีด้วย!"
"ส่วนเรื่องตรวจสุขภาพประจำปี..." ลู่เหรินมองคนไข้หญิงบนเตียง "ผลการทดสอบลู่วิ่งเป็นลบ บวกกับการทดสอบอินเดอรัลเป็นบวก รวมกับอาการทางคลินิก ก็พอจะออกใบวินิจฉัยโรคประสาทหัวใจ, ไม่ใช่โรคหัวใจแบบเนื้อเยื่อเสื่อมได้ ทางหน่วยงานก็รับได้ ไม่จำเป็นต้องตรวจแบบรุกล้ำเพื่อเอาใบรับรอง ถ้าผลผิดปกติจริง ค่อยคิดเรื่องฉีดสารทึบรังสีก็ไม่สาย"
พอเขาพูดจบ ทุกคนในที่นั้นต่างจ้องลู่เหรินด้วยความตกใจ
โพรพราโนลอล? การทดสอบอินเดอรัล?