“พี่ทานฉือถึงกับนัดเจ้าของแพลตฟอร์มหงยู่ไปกินข้าวคืนนี้ เพราะเรื่องไลฟ์ของคุณ แต่เจ้าของหงยู่เป็นนักธุรกิจ เขาทำทุกอย่างโดยคำนึงถึงผลประโยชน์เป็นหลัก
เขาไม่มีธุรกิจอื่น มีแค่บริษัทหงยู่ที่เลี้ยงปากท้อง แพลตฟอร์มหงยู่เห็นแก่หน้าพี่ทานฉือ ก็ให้สัญญากับคุณได้สูงสุดแค่ระดับเอ ส่วนส่วนแบ่งของสัญญาระดับเอของหงยู่คือเจ็ดต่อสาม คุณได้เจ็ด หงยู่ได้สาม”
“เท่าที่ฉันรู้ สัญญาระดับเอสที่พิธีกรไลฟ์แถวหน้าของหงยู่เซ็นกันก็เป็นสัญญาระดับสูงสุดที่หงยู่ยื่นให้ได้แล้ว ส่วนแบ่งก็แค่แปดต่อสอง แถมทรัพยากรที่หงยู่จะให้มือใหม่อย่างคุณได้ ไม่มีทางถึงครึ่งหนึ่งของที่ตัวชวี่ให้คุณได้แน่นอน
ถ้าคุณกลับไปหงยู่ ต่อให้วันหน้ากลายเป็นพิธีกรไลฟ์แถวหน้าของหงยู่ สวัสดิการที่คุณได้รับก็ยังไม่ดีเท่ามาอยู่กับฉันตอนนี้”
อู๋อินถูกพูดจนคล้อยตามอย่างสิ้นเชิง
ถ้าขนาดนี้แล้วยังไม่ตกลง เธอก็คงสมองมีปัญหาแล้ว
ไปดิ้นรนจนเป็นพิธีกรไลฟ์ระดับท็อปที่หงยู่ แต่สวัสดิการยังสู้ตอนเป็นมือใหม่ที่ตัวชวี่ไม่ได้ เธอถึงจะโง่ไปหงยู่สิ
ยิ่งไปกว่านั้น วันนี้หงยู่ยังยอมรับเงินหนึ่งล้านเพื่อแบนเธอ ไม่แน่มะรืนนี้พอได้สองล้านก็อาจแบนเธออีกรอบ
แต่เว่ยเชิ่นกับตระกูลเฉิงมีเรื่องแค้นส่วนตัวกัน ตระกูลเฉิงซื้อเขาไม่ได้แน่นอน
“ฉันไปตัวชวี่” อู๋อินตัดสินใจทันที
“ดี เดี๋ยวฉันส่งที่อยู่บริษัทให้ ตอนบ่ายถ้าคุณว่างก็แวะมาเซ็นสัญญาที่บริษัทได้เลย” เว่ยเชิ่นกล่าว “หวังว่าเราจะร่วมงานกันอย่างราบรื่น ฉันจะรอคุณที่บริษัท”