“มือสังหารเมื่อคืนรับงานผ่านเว็บไซต์แห่งหนึ่งในวงการของพวกเขา ค่าจ้างห้าล้าน เขาติดสินบนพ่อบ้านของโรงแรมไว้ล่วงหน้า เลยรู้ว่าอู๋อินพักอยู่ในห้องนอนใหญ่”
“ผู้ว่าจ้างกำชับว่าให้พาตัวคนออกจากโรงแรมโดยไม่ทิ้งร่องรอย แล้วค่อยฆ่า ต้องจัดการศพให้เรียบร้อย ห้ามให้ใครพบ”
“ตำรวจและคนของตระกูลไช่ตรวจสอบแล้ว คนที่จ้างงานนี้คือหลิวจินเหมย์”
“ฉันก๊อปปี้วิดีโอจากกล้องในลิฟต์ของโรงแรมเมื่อวานมาแล้ว คืนนี้เก็บไว้ให้ทุกคนได้ชมกันเต็มตา”
พอได้ยินแบบนั้น อู๋อินก็รีบพูดขึ้นว่า “ฉันก็มีหินบันทึกภาพเหมือนกัน ของฉันเด็ดกว่าอีก!”
“งานมอบรางวัลคืนนี้ฉันจัดการไว้เรียบร้อยแล้ว” ทานฉือกล่าว “ต่อจากนี้ถ้ามีอะไรอยากเพิ่ม ก็บอกเหยียนหมิงให้จัดการได้เลย”
“งั้นเพิ่มที่นั่งให้ฉันอีกสักหลายที่ เอาตรงกลางค่อนไปทางด้านหลังหน่อย อย่าเอาหน้าเกินไป” ไช่ฉู่เชินพยักหน้ารับ พูดจบก็หยิบน้ำแร่ที่ยังไม่เปิดบนโต๊ะมาบิดฝา แล้วดื่มไปเกือบครึ่งขวด “ถ้าไม่มีธุระกับฉันแล้ว ฉันต้องกลับไปนอนชดเชยสักหน่อย”
หลังไช่ฉู่เชินไปได้ไม่นาน ทีมช่างแต่งหน้าทำผมที่ทานฉือจองไว้ก็มาถึง เป็นทีมเดิมกับครั้งก่อน
ทานฉือรู้ว่าอู๋อินไม่ชอบใส่ชุดราตรียาว คราวนี้จึงเตรียมกางเกงไว้ให้เธอ
อู๋อินมีสัดส่วนร่างกายดีมาก แม้จะสูงไม่ถึงหนึ่งเมตรเจ็ดสิบ และไม่ได้ใส่รองเท้าส้นสูง แต่หลังแต่งตัวเสร็จ แม้แต่ไช่เยว่ที่ขึ้นชื่อเรื่องเลือกมากยังเอ่ยชมไม่หยุดว่าสวย
งานมอบรางวัลจะเริ่มอย่างเป็นทางการตอนหนึ่งทุ่มครึ่ง หลังแต่งตัวเสร็จ พวกเขาก็ลงไปกินมื้อเย็นที่ชั้นหนึ่ง ก่อนขึ้นรถมุ่งหน้าไปยังสถานที่จัดงาน