คนดูใต้เวทีหัวเราะจนแทบจะกลิ้ง
จงซีหรานก็อดหัวเราะไม่ได้
แต่ระหว่างที่หัวเราะ เธอก็สัมผัสได้ถึงหัวใจที่เต้นแรงราวกับจะกระโดดออกจากอก
ฉีซือเหนียนช่าง...จีบเธอต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้จริง ๆ
จู่ ๆ แฟนคลับจิ้นชายคนหนึ่งใต้เวทีก็ลุกขึ้น ตะโกนจนเพดานหอประชุมแทบสั่นสะเทือน "ใครกัน——!"
ทุกคนหัวเราะกันอีกรอบ
จงซีหรานตั้งสติ มองฉีซือเหนียนด้วยสายตา "อย่าไปไกลเกินกว่านี้นะ"
ฉีซือเหนียนมองไปทางแฟนคลับชายคนนั้นแล้วพูด "ห้ามดุภรรยาผม"
แฟนคลับจิ้นหญิงใต้เวทีพากันทำตาปรอย
ฉีซือเหนียนพูด "เลิกพูดเล่นแล้ว ผมรู้ว่าใคร วางใจได้ ตอนเธอโทรมา ผมอยู่ตรงนั้นด้วย"
แฟนคลับจิ้นชายตะโกนสุดเสียง "แบบนั้นผมก็วางใจแล้ว!!!"
ทุกคนหัวเราะกันจนแทบทรุด
หลังจากเหตุการณ์แทรกนั้น จงซีหรานถือไมค์นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่รู้สึกผิด "จู่ ๆ ฉันลืมเนื้อซะงั้น ยังไงก็ขอบคุณเพื่อนคนนั้นมาก ๆ และขอบคุณทุกคนด้วยนะคะ"
ชัด ๆ ว่าซ้อมไปหลายรอบแล้ว แต่พอถูกขัดจังหวะแบบนี้ เธอมองหน้าฉีซือเหนียนแล้วพูดอะไรไม่ออก
ฉีซือเหนียนเอ่ยปาก น้ำเสียงกระเซ้าเล็กน้อย "ดูท่าจะไม่ได้อยากขอบคุณเพื่อนพิเศษคนนั้นของเธอจริง ๆ สักเท่าไรนะ"