ระหว่างทางไปบริษัท ฉีซือเหนียนนั่งอยู่ในรถ มองจดหมายตรงหน้าแต่กลับอ่านอะไรไม่เข้าตาแม้แต่ตัวเดียว
เช้านี้ท่าทางของจงซีหรานดูไม่ค่อยปกติ
ตอนที่พวกเขาเพิ่งแต่งงานกัน จงซีหรานเมื่อเผชิญหน้ากับเขา มักจะแสดงท่าทีอ่อนน้อมภายนอกแต่ภายในเต็มไปด้วยความขัดขืน ถึงขนาดที่การมีสัมพันธ์ด้วยก็เหมือนการบูชายัญตนเอง ทำให้เขารู้สึกผิดและเป็นบาปที่ไม่อาจเอ่ยถึงได้ จึงได้แต่จงใจไม่มองหน้าของเธอ
เขายังไม่ค่อยรู้ว่าจะรับมือกับสถานการณ์นี้อย่างไร แถมเลยใช้ข้ออ้างเรื่องงานต่างแดนเพื่อลดโอกาสพบหน้านาง ให้พื้นที่แก่กัน
แต่ตอนนี้...
เขากดปลายปากกาลงบนหน้าจอเบา ๆ แล้วสั่งเจียงเจิ้ง: "เลื่อนเวลาการเดินทางตรวจงานในรอบนี้ออกไปอีก 2 เดือน และตัดทิ้งโปรแกรมที่ออสเตรเลียกับญี่ปุ่น ส่วนยุโรปไปแค่เยอรมันและฝรั่งเศส เวลาให้อยู่ในระยะเวลา 1 เดือน"
เจียงเจิ้งงงไปเลย: "หนึ่งเดือน?"
เมื่อก่อนอยู่แค่อเมริกาก็เดือนนึงแล้ว
ฉีซือเหนียน: "ให้คนในระดับล่างไปประเมิน ธุรกิจในต่างประเทศแต่อะไรที่ควรตัดก็ตัดไป ช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ดีต้องป้องกันความเสี่ยงเชิงระบบ"
เจียงเจิ้งยิ่งงกว่า: เศรษฐกิจแย่มาหลายปีแล้ว ไหมก่อนนี้ยังบอกจะฝ่าฟันไปซื้อกิจการทุนต่างชะอยู่เลย! นโยบายนี้เปลี่ยนไวอย่างนี้เลยหรือ?
·
ภาพยนต์ออกมาเสียงตอบรับดีมาก เพื่อเรียกสิบล้านวงเงิน ฉู่โย่วเลยเพิ่มรอบโรดโชว์ให้ทีมงานหลักหลายรอบ แล้วยังจัดรายการวาไรตี้ให้อีก
การโปรโมตแต่ละรอบนี่คือไปกลับในวันเดียว เหนื่อยมาก
วันนั้นเขาก็จัดโปรโมตลดราคาอยู่ที่เซี่ยงไฮ้ เซี่ยอวี๋ทอย่างขัดใจมาทั้งคืน จนจบงานเปลี่ยนขึ้นไฟลต์เหรือกลับโดมถึงถามเบา ๆ ว่า "วันเนนฮั้วซินรอนคุณอยู่ที่ใต้หอคุณทั้งคืนจริง ๆ เหร"
จงซีหรานตอบว่า อื่อ
เซี่ยอวี๋ทำหน้าแบบ "โวยไม่รู้จะพูดอะไร"