จงซีหรานใจกระตุกวูบ ตอบกลับไปว่า: "เป็นไปได้ยังไง?"
เซี่ยอวี๋เริ่มแจกแจงหลักฐาน
"ฉีซือเหนียนเปิดศึกกับฮั่วซินอย่างเปิดเผยเพื่อคุณ"
"คนระดับฉีซือเหนียนไม่จำเป็นต้องทนฝืนใจในชีวิตแต่งงานขนาดนี้ หย่าไปแล้วมีแต่คนแย่งกันแต่งงานกับเขา"
"ที่สำคัญที่สุดคือ เมื่อกี้ตอนฉีซือเหนียนมารับคุณ เขามองคุณตลอดเวลา แล้วตอนพยุงคุณออกไปก็ใจเย็นเป็นพิเศษ!"
"เขาชอบคุณแน่ๆ"
จงซีหรานหันไปมองฉีซือเหนียน
แสงไฟรถยนต์สาดผ่านหน้าต่างด้านนอก ส่องให้เห็นคิ้วและหางตาคมเรียวยาวของเขา แผ่นแว่นกรอบทองก็สะท้อนแสงเย็นวาบขึ้นมา
ดวงตาของเขาปกติเป็นสีดำเข้มอมเย็น แต่ภายใต้แสงไฟนี้กลับดูเจือความอบอุ่นขึ้นมา
เขาเงยหน้าขึ้น สายตาปะทะกับเธอกลางอากาศ
จงซีหรานกำนิ้วแน่น สองวินาทีต่อมาถึงนึกประโยคออก: "ฉันรู้สึกหนาวนิดหน่อย"
ฉีซือเหนียนสั่งคนขับรถ: "ปรับอุณหภูมิแอร์ให้สูงขึ้น"
พูดจบ เขาก็ก้มหน้าอ่านรายงานต่อ
จงซีหรานสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิในรถที่สูงขึ้น ก้มลงจ้องหน้าจอมือถือที่ข้อความ 'เขาชอบคุณแน่ๆ' อยู่ครู่หนึ่ง เป็นครั้งแรกที่เธอไม่เถียงกลับ
·
หลังจากถูกเฝือกทรมานอยู่เดือนหนึ่ง ในที่สุดจงซีหรานก็ถอดเฝือกได้ก่อนวันตรุษจีนสองวัน
วันที่สองของปีใหม่ ฉีซือเหนียนพาเธอกลับบ้านพ่อแม่ เท้าซ้ายของเธอยังไม่กล้าลงน้ำหนักมากนัก ต้องให้ฉีซือเหนียนพยุงเดินเข้าประตู
ยูซูหลานเห็นสภาพนี้ก็โมโหขึ้นมาทันที เพิ่งจะอ้าปากด่า ฉีซือเหนียนก็มองนางอย่างเย็นชาแวบหนึ่ง นางจึงรีบเก็บคำด่าคืนไป พูดพลางยิ้มว่า: "ซือเหนียนไม่ได้มาตั้งนานแล้ว รีบเข้ามานั่งเร็ว"