กลับจากคอมมูน ซูยู่ไป๋ตัดถนนเล็กกลับไปหลังเขา
จากสภาพอากาศที่เปลี่ยนไปในสองวันนี้ เขามั่นใจว่าคืนนี้หรือพรุ่งนี้จะมีหิมะตกหนัก
สัตว์ต่างๆ นั้นไวต่อการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศมากกว่า การหลบหนีอันตรายและแสวงหาความปลอดภัยเป็นสัญชาตญาณของสัตว์ พวกมันสามารถสัมผัสได้ล่วงหน้าถึงภัยพิบัติที่กำลังจะเกิดขึ้น
ซูยู่ไป๋สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของความชื้นในอากาศ และผ่านการคาดเดาบางอย่าง เขาจึงเข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงเจอหมาป่าที่ครึ่งทางของภูเขา
ดังนั้น วันนี้บนภูเขาจะต้องคึกคักแน่นอน
ซูยู่ไป๋ในฐานะนายพรานมากประสบการณ์ แถมยังมีมิติติดตัว ทำให้เข้าถอยได้ตามใจชอบ ไม่พลาดโอกาสนี้แน่นอน
ถึงแม้ของในมิติจะการันตีครอบครัวไม่อดไม่อยาก แต่สายพันธุ์มันซ้ำซากเกินไป
ครั้งนี้ถ้าโชคดี บางทีอาจจะได้เจอสัตว์ที่กำลังจำศีลอยู่บ้าง
เขาแวะไปที่จุดที่วางกับดักไว้ก่อน
ซูยู่ไป๋มั่นใจเต็มที่แล้วว่าหญ้าเลี้ยงสัตว์ในมิติและพืชผลที่ผลิตได้นั้นมีเสน่ห์ดึงดูดถึงตายสำหรับสัตว์กินพืชแค่ไหน
แค่เขาไม่ได้เข้าป่าไปวันเดียว กับดักประตูหมุนทั้งสี่อันก็แทบจะรับไม่ไหวแล้ว
น่าเสียดายที่ไม่ใช่หมูป่า ไม่ใช่กวางโง่ เป็นเพียงกระต่ายป่าแปดตัว ไก่ป่าห้าตัว และนกเขาสามตัว
โยนเหยื่อที่ล่าได้เข้าไปในมิติเพื่อเลี้ยงไว้ ซูยู่ไป๋ฟื้นฟูกับดักเล็กน้อย แล้วรีบลุกขึ้นเดินอย่างรวดเร็วไปยังป่าทึบ
พอเข้าป่าทึบ เขาก็ไม่ปิดบังความสามารถอีกต่อไป ความเร็วเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ราวกับเสือดาวที่พุ่งทะยานในป่าเขาอย่างรวดเร็ว
ยิ่งเข้าไปลึกในป่าทึบ ถนนก็ยิ่งเดินยาก จนเรียกได้ว่าไม่มีถนนแล้ว
แต่สำหรับซูยู่ไป๋ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ พอเข้าไปในป่าทึบ ก็เหมือนได้กลับบ้าน พึ่งพาร่างกายอันแข็งแกร่งและประสาทสัมผัสที่ได้รับการเสริมพลัง เขาสามารถหลบหนามและกับดักธรรมชาติในป่าได้อย่างเฉียดฉิวเสมอ