"ใช่แล้ว" จี้หวยโจวผงกศีรษะหนักแน่น "ผมจะเป็นผู้ช่วยคุณ ถือของ วัดขนาด ขนอุปกรณ์ งานออกแบบผมไม่เข้าใจหรอก แต่งานใช้แรงผมถนัดนะ อีกอย่าง การไปพบลูกค้ารายใหญ่แล้วพาผู้ช่วยไปด้วยก็สมเหตุสมผลใช่ไหม ดูเป็นมืออาชีพ"
"แกไปจะมีประโยชน์อะไร" เสิ่นอี้วางปากกาสไตลัส เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ น้ำเสียงแฝงความเย้ยหยัน "แค่ CAD คืออะไรแกยังไม่รู้เลยมั้ง"
"ผมไม่รู้จัก CAD จริง แต่งานแบกอิฐผมทำเป็นนะ!" จี้หวยโจวตบอกตัวเองที่เพิ่งแยกเพศเสร็จหมาด ๆ อกแน่น ๆ "แถมผมแรงเยอะ ใครกล้าไม่เคารพคุณ ผมก็จะ..."
"จะอะไร" เสิ่นอี้ขัดจังหวะ "จะชกเขา? แกรู้ไหมกู้เยี่ยนถิงเป็นใคร ลูกชายคนเดียวของตระกูลกู้ ปู่เขาเป็นประธานกิตติมศักดิ์หอการค้า แกไป นอกจากทำฉันขายหน้าแล้ว ยังทำอะไรได้อีก แล้ว...แกจะอ้างเหตุผลอะไรชกคน"
คำพูดนี้หนักหน่วง หน้าจี้หวยโจวแดงก่ำทันที
เขายืนนิ่ง ขยับริมฝีปากนิด ๆ คำโต้แย้งที่จ่ออยู่ปลายลิ้นถูกกลืนกลับลงไป เขาก้มหน้ามองนิ้วมือที่เปื้อนแป้ง เงียบไปนาน
เขาจะพูดไม่ได้ว่ากู้เยี่ยนถิงคิดยั่วยวนภรรยา ต่อไปเขาจะเป็นชู้ อีกฝ่าย แบบนี้ยังไงก็ไม่ให้เกียรติเสิ่นอี้ไม่น้อย ตามเนื้อเรื่องเดิม ในช่วงเวลานี้เสิ่นอี้ไม่ได้รู้สึกอะไรกับกู้เยี่ยนถิง เพิ่งมาตกหลุมรักอย่างไม่มีเหตุผลเอาช่วงกลางเรื่องถัดไป