ชาติก่อนเขาถูกกู้เยี่ยนถิง อัลฟ่าระดับ SSS ฝังรอยเครื่องหมายถาวร หลังจากนั้นอีกฝ่ายก็ใช้กลไกทางสรีระช่วงติดสัดของเขาควบคุมเขา ทรมานเขา ริบยากดยับยั้งไป แต่กลับไม่ยอมปลอบประโลม มันเจ็บปวดแค่ไหน เขาไม่อยากลองอีกแล้ว
เพราะฉะนั้นจะเป็นไปได้อย่างไรที่เขาจะปล่อยให้จี้หวยโจว เจ้าหมาโง่นั่นกัดต่อมของเขา ต่อให้จี้หวยโจวต้องเจ็บปวดตายในช่วงฮีท เขาก็ไม่มีทางปล่อยฟีโรโมนออกมาเพื่อปลอบอีกฝ่ายเด็ดขาด แม้แต่เสี้ยวเดียวก็ไม่มีทาง
แน่นอน เขาไม่ใจร้ายเหมือนกู้เยี่ยนถิง เขาจะเตรียมยากดยับยั้งไว้ให้จี้หวยโจว
"คุณหมอ" เสิ่นอี้หันหน้ามา น้ำเสียงเย็นชาราวกับน้ำแข็ง "ตอนนี้ในโรงพยาบาลมียากดยับยั้งเข้มข้นสูงชนิดออกฤทธิ์แรงสำหรับอัลฟ่าขายไหมครับ เปิดให้ผมครึ่งปี"
คุณหมอสูงวัยขมวดคิ้ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เห็นด้วย "คุณญาติ เมื่อกี้หมอพูดชัดเจนแล้วว่า ฮีทครั้งแรกต้องไม่พึ่งยาเข้ากดเด็ดขาด! ยาออกฤทธิ์แรงทำให้เขาสงบลงชั่วคราวได้ก็จริง แต่นั่นเป็นการใช้ชีวิตของต่อมล่วงหน้า! ในเมื่อพวกคุณเป็นคู่ชีวิตที่ถูกกฎหมาย ทำไมไม่ใช้วิธีที่นุ่มนวลและเป็นธรรมชาติมากกว่า..."
"เขากลัวเจ็บ ผมก็กลัวเจ็บ" เสิ่นอี้พูดขัดหมอโดยไม่เกรงใจ พร้อมยกข้ออ้างขอไปทีขึ้นมาลวกๆ "เปิดยาเถอะครับ ถ้าโรงพยาบาลไม่มี ผมจะออกไปซื้อในตลาดมืดข้างนอก"