ชาติที่แล้ว ต่างเวลา ต่างสถานที่
นั่นคือในห้องทำงานหรูหราบนชั้นบนสุดของบริษัทกู้เยี่ยนถิง
เสิ่นอี้ไปส่งข้าวให้จี้หวยโจว แต่ตอนกลับกลับถูกเลขาของกู้เยี่ยนถิง "เชิญ" ขึ้นไปชั้นบนอย่างแข็งกร้าว
ตอนนั้น กู้เยี่ยนถิงก็รับสายเร่งรัดให้แต่งงานจากท่านปู่ และพูดจาลามกแบบเดียวกันต่อหน้าเขา
เสิ่นอี้ตอนนั้นตื่นตระหนกเหมือนกระต่ายที่ถูกเหยี่ยวจ้อง ปิ่นโตในมือเกือบถือไม่อยู่
กู้เยี่ยนถิงก็ในตอนนั้นเองที่ฉีกหน้ากากออกจนหมด เดินเข้ามาใช้อนาคตและงานของจี้หวยโจวเป็นข้อต่อรอง โอบเอวเขาอย่างแข็งกร้าว
แม้ครั้งนั้นเสิ่นอี้จะดิ้นรนจนหลุดและออกจากห้องทำงานไปได้ แต่หลังจากนั้น กู้เยี่ยนถิงก็เหมือนงูพิษที่ได้กลิ่นเลือด ไม่ปิดบังความสนใจในการล่าเขาอีกต่อไป บีบคั้นเขาไปทุกย่างก้าว
แต่ชาตินี้ มือของเสิ่นอี้ไม่มีแม้แต่การสั่นไหวเล็กน้อย
เขาทำเหมือนไม่เข้าใจคำใบ้นี้เลย ใบหน้าเรียบเฉยราวกับไร้ความรู้สึก เขาดึงแบบแปลนนั้นออกมาจากใต้มือของกู้เยี่ยนถิง ม้วนเก็บอย่างเรียบร้อย ยัดลงในกระเป๋าเอกสารของตัวเอง
เขารูดซิปปิด เงยหน้าขึ้น แววตาสงบนิ่ง
"คุณกู้ ผมเก็บแบบแปลนแล้ว" เสิ่นอี้หนีบกระเป๋าเอกสารไว้ใต้รักแร้ น้ำเสียงราบเรียบ เป็นท่าทีมาตรฐานของฝ่ายบีที่ติดต่อกับฝ่ายเอ "โปรเจกต์นี้ปริมาณงานไม่น้อย แบบร่างแรกผมขอเวลาหนึ่งสัปดาห์ หนึ่งอาทิตย์หลังจากนี้ ผมจะนำแบบแปลนมายืนยันกับคุณ"