เฉินอู้ยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่หน้าประตูสโมสรชิงซานหู
เพราะเธอไม่มีแม้แต่บัตรสมาชิก แล้วจะเชิญเผยเยี่ยนชวนเข้าไปได้อย่างไร?
แน่นอนว่าเรื่องนี้เป็นแค่ปัญหาเล็กน้อย
ปัญหาที่หนักหนาสาหัสกว่าคือ ต่อให้เข้าไปได้ เธอจะเสกลูกค้ามาจากไหนให้เผยเยี่ยนชวน?
มุมปากของเฉินอู้แทบจะแข็งค้างอยู่แล้ว แต่เผยเยี่ยนชวนกลับไม่สะทกสะท้าน
ระหว่างที่ทั้งคู่ยืนอึดอัดกันอยู่ เฉินอู้ก็ได้ยินเสียงคุ้นหูดังขึ้น «เอ๊ะ? นั่นเสี่ยวเฉินจากอ้าวชวงไม่ใช่เหรอ?»
เฉินอู้หันไปตามเสียง ก็เห็นหนึ่งในกลุ่มคนที่เพิ่งลงจากรถดูคุ้นตาอยู่ไม่น้อย
คนนั้นคือ—
«คุณจ้าว!»
สวรรค์ไม่เคยปิดทางคน ความโชคดีมักเข้าข้างสาวน้อยที่ยิ้มเก่งเสมอ
นั่นคือลูกค้าของหัวหน้าเฉินอู้ก่อนหน้านี้ไม่ใช่หรือ? พอหัวหน้าเข้าไป ลูกค้ารายนี้ก็เลยถูกพักเรื่องไว้
บังเอิญได้เจอกันตอนนี้ เฉินอู้รู้สึกว่านี่เป็นของขวัญที่หัวหน้าทิ้งไว้ให้เธออย่างดีที่สุดแล้ว
เฉินอู้รีบก้าวเข้าไปหา พลางยิ้มแย้มแล้วพูดว่า «คุณจ้าว นัดพบคุณสักครั้งยากเหลือเกินค่ะ ฉันเลยต้องถือวิสาสะมาดักรอคุณที่สโมสรชิงซานหู!»
ทั้งรักษาลูกค้าไว้ได้ แถมยังแสดงให้เผยเยี่ยนชวนเห็นด้วยว่าเธอมาพบลูกค้าจริง ๆ
ได้ประโยชน์สองต่อ
คุณจ้าวถามว่า «คุณหลี่ของพวกคุณล่ะ?»
คุณหลี่ก็คือหัวหน้าคนก่อนของเฉินอู้
เฉินอู้ยิ้ม «คุณหลี่ของพวกเราได้งานมั่นคงแล้วค่ะ»
เข้าคุกไปแล้ว จะไม่นับว่าได้ขึ้นฝั่งในอีกรูปแบบหนึ่งได้อย่างไร?
แต่เรื่องนี้เป็นข่าวฉาวภายในบริษัท ตอนจัดการคุณหลี่ไม่ได้เปิดเผยต่อสาธารณะ ทางบริษัทแค่ประกาศว่าคุณหลี่ลาออก
คุณจ้าวจุปาก «อายุเกิน 35 แล้วยังสอบเข้าราชการได้อีกเหรอ?»
«ตำแหน่งของคุณหลี่ไม่ได้จำกัดอายุมากค่ะ» เฉินอู้เปลี่ยนเรื่อง «คุณจ้าว เราเข้าไปคุยเรื่องความร่วมมือกันเถอะค่ะ»
สายตาของคุณจ้าวไล้ไปตามตัวเฉินอู้ แฝงความนัยลึกซึ้ง
เฉินอู้ทำเป็นไม่เห็น อยากรีบจัดการปัญหาที่ชื่อเผยเยี่ยนชวนให้เสร็จ ๆ ไป จึงเชิญคุณจ้าวเดินเข้าไปด้านในสโมสร
พนักงานเฝ้าประตูรู้จักคุณจ้าว จึงไม่ได้ตรวจบัตรสมาชิก เฉินอู้เลยเดินตามเข้าไปได้ด้วย
พอคิดได้ เธอก็หันหลังเดินกลับออกมาอีกครั้ง
เพราะเผยเยี่ยนชวนยังอยู่ข้างนอก
ยามเดินเข้าไปหาเขา สายตาเย็นชาของชายหนุ่มก็ทำให้อากาศรอบตัวเย็นลงไปหลายองศา
เฉินอู้เดินไปหยุดตรงหน้าเขาแล้วพูดว่า «คุณเผย คราวนี้คุณคงไม่สงสัยแล้วนะคะว่าฉันแอบเลิกงานก่อนเวลา»
โชคดีที่เธอเจอลูกค้าพอดี
เผยเยี่ยนชวนไม่ตอบ เพียงถามเสียงเรียบว่า «คุณคุยเรื่องความร่วมมือกันแบบนี้เหรอ?»
แววตาคู่นั้นเจือความเยาะหยันอยู่หลายส่วน
แบบไหนกัน?
เฉินอู้ไม่ได้ถาม เธอหันหลังเดินจากไป
เธอไม่ใช่คนโง่ แน่นอนว่าฟังออกว่าคำพูดของเขามีนัยแอบแฝง
ที่สำคัญ คุณจ้าวก็เป็นตาแก่หื่นกามคนหนึ่ง
เมื่อครู่สายตาที่เขามองเธอก็โจ่งแจ้งเสียเหลือเกิน
ก่อนหน้านี้หัวหน้าคนเก่าของเฉินอู้ คุณหลี่ ไม่ยอมเซ็นสัญญากับคุณจ้าวเสียที ก็เพราะอีกฝ่ายเป็นคนถ่อย ครั้งแรกที่ไปกินข้าวด้วยกัน เขาก็รินเหล้าให้เธอไม่หยุด แถมยังฉวยโอกาสแตะเนื้อต้องตัว
คุณหลี่ของพวกเธอแค่เห็นแก่เงิน แต่ไม่เคยปล่อยให้เฉินอู้ไปนั่งดื่มเป็นเพื่อนลูกค้า
น่าเสียดายที่คุณหลี่เข้าไปอยู่ในคุกแล้ว
เฉินอู้เดินเข้าไปในสโมสร แล้วพบว่าเผยเยี่ยนชวนก็เดินตามเข้ามาด้วย
เธออยากบอกพนักงานเฝ้าประตูเหลือเกินว่าพวกเธอไม่ได้มาด้วยกัน เขาไม่มีบัตรสมาชิก รีบไล่เขาออกไปที
แต่กลับเห็นชายหนุ่มเดินไปทางโถงด้านขวา
ภายในสโมสรชิงซานหูแบ่งระดับกันอย่างชัดเจน ด้านซ้ายเป็นโซนบริการทั่วไป ส่วนด้านขวาเป็นโซนบริการส่วนตัวตามสั่ง
แค่โซนบริการทั่วไปด้านซ้ายก็ทำให้คนตะลึงกับราคาได้แล้ว เฉินอู้ไม่เคยไปด้านขวา ไม่รู้ว่าแม้แต่สูดอากาศเข้าไปสักครั้งจะแพงถึงหลายหมื่นหรือเปล่า
มีเงินแล้วมันยิ่งใหญ่นักหรือไง?
ยิ่งรวยก็ยิ่งขี้เหนียว
นอนกับเธอแล้ว ยังไม่ช่วยจัดการเรื่องงานให้เธออีก
ผู้ชายเฮงซวย
รอให้เธอปิดดีลนี้ได้เมื่อไร เธอก็จะยืนหยัดในบริษัทได้ด้วยความสามารถของตัวเอง!