เฉินอู้แทบจะถูกข่มขู่ให้ขึ้นรถเบนท์ลีย์ เบนเทย์ก้าของเผยเยี่ยนชวน
แต่รถหรูนี่ดีจริง ๆ เบาะนุ่ม หนังคุณภาพเยี่ยม แม้แต่ระบบเก็บเสียงและช่วงล่างก็ยังดีกว่ารถทั่วไปมาก—
ตอนขับออกจากลานจอดรถใต้ดิน รถแล่นผ่านเนินชะลอความเร็ว แต่ในรถกลับแทบไม่รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือน
แต่เมื่อเทียบกับแรงสั่นสะเทือนแล้ว ตอนนี้เฉินอู้กังวลยิ่งกว่าว่า พอไปถึงสโมสรชิงซานหู เธอจะไม่มีลูกค้าให้พบเลยต่างหาก
ถึงตอนนั้นความจริงเรื่องที่เธอเลิกงานก่อนเวลาก็คงถูกเผยเยี่ยนชวนจับได้
เป็นอย่างที่คิดไว้จริง ๆ คำโกหกคำหนึ่งต้องใช้คำโกหกอีกนับพันนับหมื่นคำมาปกปิด
「คุณเผย…」เฉินอู้เอ่ยอย่างลังเล บางทีถ้าสารภาพออกไป อาจได้รับโทษเบาลงก็ได้?
เห็น ๆ อยู่ว่าเขาเป็นฝ่ายได้เปล่า แล้วทำไมตอนนี้กลับเหมือนเธอเป็นฝ่ายทำผิดเสียเอง?
เธอจะรู้สึกผิดไปทำไม?
ชายหนุ่มจับพวงมาลัยด้วยสองมือ เมื่อได้ยินเสียงเบาราวกับยุงจากเบาะข้างคนขับ ก็เพียงปรายตามองเธอผ่านกระจกมองหลัง
เย็นชา ไร้เยื่อใย
เฉินอู้เปลี่ยนเรื่องกะทันหันแล้วพูดว่า 「ผู้ใดมีเพศสัมพันธ์โดยขัดต่อความยินยอมของผู้หญิง ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สามปีขึ้นไป แต่ไม่เกินสิบปี」
ไฟแดงข้างหน้า เผยเยี่ยนชวนเหยียบเบรก
เขาหันมามองเฉินอู้ 「ผมขัดต่อความยินยอมของคุณหรือไง?」
「…」เฉินอู้พูดไม่ออก
เพราะก่อนจะมีความสัมพันธ์กันจริง ๆ ในคืนนั้น เผยเยี่ยนชวนเคยถามเธอแล้ว
สมัครใจไหม?
มีสติหรือเปล่า?
เธอตอบว่าสมัครใจ มีสติ
เฉินอู้ยังดื้อปากอยู่ 「ฉันเปลี่ยนใจแล้ว」
ใครจะคิดว่าชายหนุ่มกลับพูดว่า 「ผมอัดเสียงไว้แล้ว」
เฉินอู้เบิกตากว้าง
ที่แย่กว่านั้นคือ เขายังหยิบโทรศัพท์ออกมา ถามอย่างสนอกสนใจว่า 「อยากฟังไหม?」
ไม่ต้องแล้ว
เพราะเธอจำได้ชัดเจนว่าคืนนั้นตัวเองพูดอะไรไปบ้าง
เห็นเธอหงอยลง ชายหนุ่มก็หัวเราะหึ ๆ 「ผมสงสัยจริง ๆ ว่าคุณอยู่ในที่ทำงานต่อไปได้ยังไง」
เฉินอู้ตอบตรง ๆ 「เพราะมีหัวหน้าที่ดีค่ะ」
หัวหน้าคนก่อนของเฉินอู้ ซึ่งก็คือผู้อำนวยการฝ่ายขายของอ้าวชวง เป็นคนดีมาก ทุกครั้งที่ไปเจรจาความร่วมมือก็พาเธอไปด้วย ต่อให้เธอไม่มีทักษะการเจรจาอะไรเลย เขาก็ยังให้โบนัสตามผลงานอย่างเหมาะสม
หัวหน้าดีมาก เพียงแต่ยักยอกเงินไปหลายสิบล้าน
ทันทีที่เผยเยี่ยนชวนเข้ามา เขาก็ตรวจสอบผู้อำนวยการฝ่ายขายอย่างละเอียด
เผยเยี่ยนชวนไม่ได้แสดงความเห็น 「ตอนหัวหน้าคุณสารภาพในท้ายที่สุด เขาก็บอกว่าคุณไม่ได้มีส่วนร่วมอะไรเลยจริง ๆ」
「ฉันไม่ได้มีส่วนร่วมอยู่แล้ว!」
「คุณไม่มีความกล้าขนาดนั้นหรอก」
「…」เฉินอู้ไม่รู้ว่านี่เป็นคำชมหรือคำชมกันแน่
ช่างเถอะ ไม่ตอบแล้ว
ใครจะเถียงชนะผู้ชายที่กลับคำไปมาอย่างเขาได้ล่ะ?
ไม่นานรถเบนท์ลีย์ก็แล่นเข้าสโมสรชิงซานหู
รถจอดสนิทตรงหน้าประตูอย่างนุ่มนวล พนักงานเปิดประตูเข้ามาช่วยเธออย่างเอาใจใส่
เธอยังไม่ลงจากรถทันที แต่หันไปพูดกับเผยเยี่ยนชวนว่า 「ขอบคุณคุณเผยที่มาส่งนะคะ ฉันจะพยายามปิดการขายให้ได้ค่ะ」
แต่พอเห็นเผยเยี่ยนชวนปลดเข็มขัดนิรภัยด้วย เธอก็พูดอย่างตกใจว่า 「คุณเผย งานระดับนี้ไม่จำเป็นต้องให้คุณลงมือเองหรอกค่ะ ฉันไปคนเดียวก็ได้!」
「นัดคุยกันที่สโมสรชิงซานหู ยังไม่นับว่าเป็นงานใหญ่หรือไง?」
สโมสรชิงซานหูเป็นสโมสรหรูแบบสมาชิกที่มีชื่อเสียงมากในหนานเฉิง ค่าใช้จ่ายหลักแสนถึงหลักล้านที่นี่นับเป็นแค่ยอดใช้จ่ายขั้นต่ำเท่านั้น
ที่เฉินอู้บอกว่าเป็นที่นี่ ก็เพราะบ้านเธออยู่ใกล้ เดินแค่สิบนาทีก็ถึง!
เผยเยี่ยนชวนกล่าวว่า 「คุณเป็นพนักงานขายระดับต้น เบิกค่าใช้จ่ายก้อนใหญ่ผ่านฝ่ายการเงินไม่ได้ แต่ผมทำได้」
ฟังดูเหมือนเขาคิดเผื่อพนักงาน แถมยังเอาใจใส่ดีด้วยนะ
แต่ความจริงคือเขากำลังค่อย ๆ เปิดโปง 「คำโกหก」 ของเธอ!
ตอนนี้เฉินอู้เพิ่งเข้าใจว่า การไปเคาะประตูห้องเขาในวันนั้นเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่แค่ไหน
ไม่เพียงถูกเขากินจนไม่เหลือซาก ตอนนี้แม้แต่งานเดียวที่เธอมีอยู่ก็ยังรักษาไว้ไม่ได้แล้ว
เฉินอู้แทบอยากคุกเข่าลงบอกเผยเยี่ยนชวนว่าเมื่อครู่เธอโกหกเขาทั้งหมด