ธุรกิจของจวินเสวียนเย่แผ่ขยายไปทั่วโลก และมีส่วนเกี่ยวข้องกับตระกูลหวังอยู่ไม่น้อย การยุติความร่วมมือย่อมหมายถึงธุรกิจของตระกูลหวังจะลดลงถึงหนึ่งในสาม
ส่วนตระกูลร่ำรวยอื่น ๆ ก็เกรงว่าจะล่วงเกินตระกูลจวิน จึงลดความร่วมมือกับตระกูลหวังลงตามไปด้วย
เมื่อรวมทั้งสองด้านเข้าด้วยกัน ธุรกิจของตระกูลหวังทั้งหมดจะหดตัวลงอย่างน้อยครึ่งหนึ่ง!
นั่นหมายความว่าตระกูลหวังจะร่วงจากตระกูลร่ำรวยระดับแนวหน้า ลงไปอยู่ในระดับตระกูลร่ำรวยทั่วไปโดยตรง
“คุณชายจวิน แม้ซินเยว่จะทำเรื่องไม่รอบคอบไปบ้าง แต่ทั้งหมดก็เกิดจากความรักอันลึกซึ้ง ต่อให้คุณไม่รับน้ำใจ ก็ไม่จำเป็นต้องทำให้เรื่องราวเลวร้ายถึงขนาดนี้หรอกครับ”
หวังหรูเฉิงยังพยายามไกล่เกลี่ย “เอาอย่างนี้ ผมขอเป็นตัวแทนซินเยว่และตระกูลหวัง ขอโทษคุณกับภรรยาของคุณสำหรับเรื่องวันนี้”
เมื่อผลประโยชน์อยู่ตรงหน้า หวังหรูเฉิงก็รู้จักยืดหยุ่นได้ตามสถานการณ์
น่าเสียดายที่สายเกินไปแล้ว
จวินเสวียนเย่หัวเราะเย็นชา “คนที่เธอล่วงเกินคือภรรยาผม จะให้อภัยคุณหรือเปล่า ก็ต้องดูว่าภรรยาผมอารมณ์ดีไหม”
หวังหรูเฉิงจึงทำได้เพียงถือแก้วเหล้าเข้าไปขอโทษหลินซิงเหยาด้วยตัวเองต่อหน้าทุกคน
แต่หลินซิงเหยากลับไม่รับแม้แต่แก้วเหล้า “ขอโทษค่ะ ฉันไม่ดื่มกับคนที่เกลียด”
หวังซินเยว่กัดฟันพูดอย่างเคียดแค้น “หลินซิงเหยา อย่าให้มันมากเกินไปนะ!”
หลินซิงเหยาหัวเราะคิกคัก “เกินไปเหรอ? ทำไมเธอทำเกินไปได้ แต่ฉันทำบ้างไม่ได้ล่ะ? ฉันบอกไว้เลยนะ ถ้ายังกล้ามาหาเรื่องฉันอีก สิ่งที่รอเธออยู่จะยิ่งกว่านี้!”