พอนึกถึงสภาพจอร์จที่เคยถูกเธอซ้อมจนหน้าตาบวมช้ำ หลินซิงเหยาก็อดยิ้มออกมาไม่ได้
เวลาผ่านไป 5 ปีแล้ว เจ้าชายน้อยผู้เอาแต่ใจและหุนหันพลันแล่นในวันนั้น บัดนี้กลายเป็นกษัตริย์ผู้สุขุมและปราดเปรียว ไม่เพียงเป็นที่รักของประชาชนประเทศจีเท่านั้น แต่ยังมีแฟนคลับอยู่ไม่น้อยในต่างประเทศด้วย
ในเวลานี้ รถยนต์สีดำคันหนึ่งแล่นมาจอดหน้าคฤหาสน์ตระกูลจวิน
เมื่อเห็นรถแปลกหน้าเข้ามาใกล้ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็รีบเดินเข้าไปสอบถามทันที “ขอทราบหน่อยครับว่าคุณเป็นใคร ได้นัดหมายไว้หรือเปล่า”
กระจกรถลดลง ชายวัยกลางคนหน้าตาแบบชาวตะวันตกที่นั่งอยู่ตรงเบาะข้างคนขับเผยรอยยิ้มเป็นมิตร “พวกเรามาหาคุณหลินซิงเหยาครับ รบกวนช่วยไปแจ้งให้หน่อย พี่ชายของเธอมาเยี่ยม”
พอได้ยินเช่นนั้น เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็ระแวดระวังขึ้นมาทันที คุณนายมีลูกพี่ลูกน้องผู้หญิงอยู่คนเดียว เคยมาที่นี่ครั้งหนึ่งแล้วก็ถูกไล่ออกไป ไม่เคยได้ยินว่ามีพี่ชายด้วย หรือจะเป็นพวกแอบอ้าง ตั้งใจแทรกซึมเข้ามาในตระกูลจวินกันนะ
ตระกูลจวินเคยมีมือสังหารแฝงตัวเข้ามา ดังนั้นบอดี้การ์ดและเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในบ้านจึงผ่านการฝึกมาแล้ว และมีความระมัดระวังเป็นพิเศษ
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยพูดว่า “รอสักครู่ครับ” จากนั้นก็หันหลังเดินเข้าไปในป้อมยาม
ไม่นานนัก เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและบอดี้การ์ดจำนวนมากก็กรูกันออกมาจากด้านในประตู ล้อมรถที่มาเยือนเอาไว้ทุกด้าน
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่เฝ้าประตูจึงค่อยเดินออกมาอย่างใจเย็น “คุณเป็นชาวตะวันตกใช่ไหม รู้หรือเปล่าว่าคุณนายของเราเป็นคนประเทศไหน ถึงได้มาแอบอ้างกันง่าย ๆ แบบนี้ บอกมา พวกคุณเป็นใครกันแน่ ถ้าไม่พูดความจริง จะส่งเข้าห้องขังให้หมด!”